(จบแล้ว) ปี 1979 นายตำรวจในเครื่องแบบขาว

จากนักกีฬาศิลปะการต่อสู้ระดับชาติแห่งศตวรรษที่ 21 จู่ ๆ ก็ข้ามมิติมาอยู่ในร่าง ‘หวังหมิงเจิ้น’ ทหารลาดตระเวนยุคปี 1979 ซะงั้น! หกเดือนที่ผ่านมาผมใช้ชีวิตเรียบง่าย ปลดประจำการมาสอบเข้าอบรมเทคนิคตำรวจจนคว้าอันดับหนึ่ง คิดว่าจะต้องเป็นนายตำรวจธรรมดาที่อาศัยแค่ฝีมือยิงปืนกับศิลปะการต่อสู้ไปวัน ๆ เสียแล้ว... แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะไม่ยอมให้ผมอยู่อย่างสงบ

เพราะทันทีที่รับใบประกาศพร้อมเครื่องแบบตำรวจรุ่น 74 สีขาวสุดคลาสสิกมาสวม เสียงอิเล็กทรอนิกส์ใสแจ๋วดังขึ้นในสมองทันที—【ติ๊ง! เปิดใช้งาน ‘ระบบยอดนักสืบ’...】 เดี๋ยวสิเฮ้ย! ผ่านมาตั้งครึ่งปีจนเรียนจบเพิ่งจะโผล่มาเนี่ยนะ?!

ถามว่าระบบนี้ทำงานยังไง? ง่ายมากครับ แค่จับคนร้าย คลี่คลายคดี ก็จะได้แต้มสะสมไปหมุนกาชาปองสุ่มสกิลและไอเทมสุดเทพ ยิ่งคดีอุกฉกรรจ์ แต้มยิ่งพุ่งปรี๊ด! แต่เดี๋ยวก่อน... กฎเหล็กบอกว่า ‘ถ้าตัดสินคดีผิดพลาด แต้มจะถูกล้างเหลือศูนย์ทันที’ ใจคอจะโหดไปถึงไหน! แบบนี้ขืนนั่งตบยุงอยู่กรมตำรวจมณฑล เมื่อไหร่จะได้ปั๊มแต้มกันล่ะ?

ผมเลยใช้ลูกล่อลูกชนปฏิเสธตำแหน่งใหญ่โต แล้วขอย้ายตัวเองลงสู่รากหญ้า มุ่งหน้าสู่สถานีตำรวจอำเภอซิงหลาน รับตำแหน่ง ‘รองหัวหน้าแผนกสืบสวนคดีอาญา’ ด้วยวัยเพียง 23 ปี! ท่ามกลางยุคสมัยที่เทคโนโลยียังล้าหลัง ไม่มีกล้องวงจรปิด ไม่มีการตรวจดีเอ็นเอ มีเพียงลายนิ้วมือ เศษดิน รอยรองเท้า... และระบบตรวจจับสุดโกงของผม

แต่ยังไม่ทันได้นั่งเก้าอี้ให้ก้นอุ่น สมาชิกในแผนกก็มีแค่หยิบมือ แถมหัวหน้าแผนกตัวจริงดันไม่อยู่อีกต่างหาก? แล้วคดีปริศนาแรกที่กำลังรอประเดิมเครื่องแบบขาวของผม... จะเป็นคดีแบบไหนกันแน่นะ?