เกิดใหม่ครานี้ฮูหยินผู้เฒ่าขอเผาจวนโหว แล้วไปเป็นเทพธิดาสงคราม

ชวีเจียวหลงให้กำเนิดลูกสามคนแก่ติ้งหยางโหว และดูแลกิจการภายในจวนมาทั้งชีวิต แต่กลับถูกสามีรังเกียจ ลูก ๆ ก็ชิงชัง

สามีที่เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กเปลี่ยนใจไปนานแล้ว ถึงขั้นเอาความดีความชอบในสงครามไปแลก เพื่อยกหญิงอื่นเข้าจวนเป็นภรรยาศักดิ์เท่าภรรยาเอก หญิงดอกบัวขาวคนนั้นภายนอกดูอ่อนโยนมีคุณธรรม แต่ลับหลังกลับสั่งคนคว้านสะบ้าเข่านาง

นางไปขอความช่วยเหลือจากลูกชายคนโต ลูกชายด่านางว่าหญิงบ้า นางไปร้องไห้กับลูกชายคนรอง ลูกชายตบหน้านาง แม้แต่ลูกสาวคนเล็กที่นางรักที่สุดยังพูดว่า "ทำไมท่านยังไม่ตายอีก! เพราะท่านคนเดียว ถึงไม่มีใครยอมแต่งกับข้า! ถ้าท่านตาย ฮูหยินรองจะได้เป็นแม่ของข้า!"

ในเดือนสิบสองที่หนาวเหน็บ ฮูหยินผู้เฒ่าชวีสิ้นใจไปพร้อมความแค้น

พอลืมตาอีกครั้ง นางกลับเกิดใหม่ในวันที่สามีพาหญิงดอกบัวขาวเข้าจวน

"เจียวหลง โหรวเอ๋อร์ไม่มีที่ไป ให้นางพักที่นี่ก่อน พอข้าหาครอบครัวของนางเจอก็จะส่งนางไป เจ้าอย่าคิดมาก"

ชาติก่อนนางอาละวาดใหญ่โต จนสุดท้ายโดนรังเกียจเสียเอง ชาตินี้นางแค่พยักหน้าเรียบ ๆ "ได้"

ที่จริงนางเป็นบุตรีกำพร้าของแม่ทัพใหญ่ผู้พิทักษ์แผ่นดิน คนทั้งตระกูลที่ภักดีต่อบ้านเมืองตายอย่างอนาถ สามีเคยสัญญาว่าจะสืบหาความจริงให้ แต่นางดันเชื่อลมปากผู้ชาย ติดอยู่ในเรือนหลังทั้งชีวิต จนตายก็ไม่ได้คำตอบ

ได้ชีวิตใหม่ นางเหลือความปรารถนาเดียวคือล้างแค้นให้พ่อแม่ ส่วนสามีกับลูก ใครอยากได้ก็เอาไป

นางลงมือฟื้นกองทัพตระกูลชวีขึ้นมาเองกับมือ จนกลายเป็นเทพธิดาสงครามแห่งต้าเยว่ อยู่กับทหารทั้งวัน กินเหล้ากินเนื้อสบายใจ

แต่ลูกเนรคุณทั้งสามกลับเปลี่ยนไปคนละเรื่อง

• ลูกชายคนโตแบกทวนคุ้มกันหน้าม้าของนาง "ใครกล้าทำร้ายแม่ข้า ข้าจะฟันทั้งค่าย!"

• ลูกชายคนรองหิ้วหัวหญิงดอกบัวขาวมาขอความดีความชอบ "ท่านแม่! ข้าสับนางแพศยานี่แล้ว!"

• ลูกสาวคนเล็กสวมเกราะถือกระบี่ "ข้าไม่แต่งงาน! ข้าจะเป็นนางพญายมที่ดุกว่าท่านแม่!"