กำลังเปิดหนังสือ
ข้ามมิติมาเป็นเขยแต่งเข้า แถมภรรยายังเป็นสาวงามอันดับหนึ่ง... ทว่าสายตาที่นางใช้มองข้านั้น กลับเหมือนกำลังมอง "ท่อนไม้ผุ" ชิ้นหนึ่งไร้ค่า!
"ท่านพี่... สอบเอาคุณวุฒิรับราชการหน่อยเถิดเจ้าค่ะ มิเช่นนั้น ตระกูลอวิ๋นของเราคงได้ถูกพวกลูกฮกสูบเลือดสูบเนื้อจนสิ้นตระกูลแน่" นางถอนหายใจยาวด้วยความหมดหวัง
ข้า... ด็อกเตอร์ยุคปัจจุบัน ผู้เชี่ยวชาญทั้งด้านประวัติศาสตร์และสังคมศาสตร์ กวาดสายตามองตำราโบราณที่เต็มไปด้วยคำว่า "จือฮูเจ๋อเย่" [1] และโจทย์คณิตศาสตร์ระดับประถมต้นในยุคนี้...
ข้าถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเอ่ยว่า: "ฮูหยิน... ข้าไม่อยากสอบเป็นจอหงวนจริงๆ นะ!"
(แต่ในเมื่อภรรยาบีบคั้นถึงเพียงนี้... งั้นข้าคงต้องแสดงให้ทั้งแผ่นดินได้รู้เสียแล้วว่า คำว่า 'จอหงวน' ในมือของข้านั้น มันช่างได้มาง่ายดายเพียงใด!)