กำลังเปิดหนังสือ
📚 อ่านเรื่องอื่นๆ และติดตามผลงานใหม่ ค้นหาเพจ Facebook: ขี้เกียจลงตอน
หวังเฉิงอี สาววัย 26 ปี เคยจบชีวิตอย่างโดดเดี่ยวในห้องที่หนาวจนแทบกลายเป็นน้ำแข็ง พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอกลับมีเวลาก่อนภัยพิบัติราวสองเดือน
คราวนี้เธอจะไม่อดตายหรือหนาวตายอีก! ขายบ้าน ลาออกจากงาน แล้วมุ่งหน้าสู่ชนบทห่างไกลในมองโกเลียใน เพื่อสร้างที่พักพิงของตัวเอง
ไม่มีระบบ ไม่มีมิติวิเศษ มีเพียงเงินเก็บกับแผนที่ต้องทำให้ทัน บ้านอิฐเก่าจึงค่อยๆ มีผนังกันหนาว เตียงอุ่น และห้องใต้ดินสำหรับเก็บเสบียง
ข้าวสาร แป้ง เนื้อสัตว์ เครื่องปรุง เสื้อผ้า ยา ถ่านและฟืน... เธอเลือกซื้อ ขนกลับ และจัดเก็บทีละอย่าง ยิ่งของเต็มบ้าน ใจก็ยิ่งอุ่น
เมื่อโลกภายนอกถูกหิมะกลืนกิน ความสุขของเธอคืออาหารร้อนๆ ผักที่ปลูกเอง และหมาสองตัวที่มาเติมชีวิตให้บ้านหลังเล็ก
ไม่มีคู่รัก มีแต่ชีวิตเรียบง่ายที่เธอลงมือเตรียมไว้ทุกขั้น
ข้างนอกจะหนาวแค่ไหน ขอแค่ในบ้านยังอุ่นและในชามยังมีข้าวก็พอ