กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
ข้าเป็นเพียงตัวประกอบ เหตุใดสายตาของเหล่าตัวเอกถึงมองมาที่ข้า?
พวกเจ้าคงเคยอ่านเรื่องราวของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่มามากมาย
เรื่องราวของวีรบุรุษผู้มีพรสวรรค์เหนือสวรรค์
เรื่องราวของเหล่าสตรีผู้ถูกเรียกว่าเทพธิดาแห่งยุค
เรื่องราวของการต่อสู้ระหว่างธรรมะและอธรรม
เรื่องราวของคนผู้หนึ่งที่ถูกเลือกโดยโชคชะตาให้ก้าวเดินบนเส้นทางอันยิ่งใหญ่
ข้าเองก็เคยอ่านเช่นกัน
ข้าเคยเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้นที่นั่งอ่านเรื่องราวของพระเอกผู้ไร้เทียมทาน มองดูเขาก้าวผ่านอุปสรรคมากมาย พบเจอกับสหาย พบเจอกับหญิงสาวมากมาย และสุดท้ายกลายเป็นตำนานที่ผู้คนทั่วโลกต้องจดจำ
แต่ใครจะคิด...
ว่าวันหนึ่ง ข้าจะได้มาอยู่ในโลกเดียวกับเรื่องราวนั้นจริง ๆ
ตอนแรกข้าคิดว่า หากได้เกิดใหม่ในโลกของนิยาย อย่างน้อยตัวข้าก็คงต้องมีอะไรพิเศษบ้าง
อาจเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่
อาจเป็นผู้ครอบครองสายเลือดโบราณ
หรือบางทีอาจเป็นตัวละครลับที่มีบทบาทสำคัญในอนาคต
แต่ดูเหมือนสวรรค์จะไม่คิดเช่นนั้น
เพราะข้า...
เกิดใหม่เป็นเพียงเด็กชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง
ไม่มีพรสวรรค์ที่สะเทือนฟ้าดิน
ไม่มีชาติกำเนิดอันยิ่งใหญ่
ไม่มีโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้
เป็นเพียงเด็กคนหนึ่งที่โชคดีได้พบโอกาสเข้าสู่สำนักฝึกตน
และใช่...
สำนักแห่งนั้นคือสำนักเดียวกับพระเอกของเรื่อง
สถานที่เดียวกับที่ข้าเคยอ่านผ่านตัวอักษร
สถานที่ที่เหล่าตัวละครสำคัญจะมารวมตัวกันในอนาคต
ตอนแรกข้าคิดว่านี่คงเป็นโชคอันยิ่งใหญ่
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ข้ากลับพบว่าสิ่งที่ข้าได้รับมานั้นมีค่ามากกว่านั้นเสียอีก
ครอบครัว
พวกเขาไม่ได้มองข้าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคต
ไม่ได้คาดหวังให้ข้ากลายเป็นเซียนผู้แข็งแกร่ง
พวกเขาเพียงรักข้าในฐานะลูกชายคนหนึ่ง
อาหารธรรมดาที่วางบนโต๊ะ
คำถามว่าเหนื่อยหรือไม่
รอยยิ้มในวันที่ข้ากลับบ้าน
สิ่งเหล่านั้น...
กลับเป็นสิ่งที่ข้าไม่เคยได้รับในชีวิตก่อน
ดังนั้น ข้าจึงตัดสินใจแล้ว
ข้าไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งกับเรื่องราวของพระเอก
ไม่จำเป็นต้องแย่งชิงวาสนา
ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่อง
เพียงใช้ชีวิตอย่างสงบ
เป็นศิษย์สายนอกธรรมดาของสำนักแห่งนี้
มองดูพระเอกเดินไปบนเส้นทางของเขา
และข้าจะอยู่ตรงนี้...
เป็นเพียงตัวประกอบที่ไม่มีใครสนใจ
---
อย่างน้อย...
ข้าเคยคิดเช่นนั้น
จนกระทั่งวันหนึ่ง
ระหว่างที่ข้ากำลังรดน้ำต้นไม้หน้าที่พัก ศิษย์สายนอกคนหนึ่งเดินผ่านไปพร้อมกับหยุดมองข้า
ข้าหันกลับไปมอง
แต่เขากลับรีบหลบสายตา
"แปลก..."
ข้าพึมพำ
ช่วงนี้เหมือนข้าจะรู้สึกว่ามีคนมองมาทางข้าบ่อยขึ้น
แต่คงเป็นเพราะข้าคิดมากไปเอง
ข้าเป็นแค่ศิษย์สายนอกธรรมดา
จะมีใครสนใจข้ากัน?
---
ผู้บรรยาย:
นั่นเป็นความคิดของเขา
ความคิดของชายหนุ่มผู้เชื่อว่าตนเองเป็นเพียงตัวประกอบ
แต่เขาไม่รู้ว่า...
ในโลกนี้ ตัวประกอบที่แท้จริงไม่เคยรู้ว่าตัวเองกำลังเปลี่ยนแปลงเรื่องราวอยู่
เย่ ชิงหาน:
"เดี๋ยวก่อน"
ผู้บรรยาย:
มีอะไร?
เย่ ชิงหาน:
"เมื่อครู่ท่านบอกว่าข้ากำลังเปลี่ยนแปลงเรื่องราว?"
ผู้บรรยาย:
...
เย่ ชิงหาน:
"ข้าว่าท่านกำลังพูดเกินจริงนะ ข้าแค่ปลูกสมุนไพร ทำอาหาร แล้วก็ฝึกกระบี่เล็กน้อยเอง"
ผู้บรรยาย:
ใช่
เจ้าคิดเช่นนั้นมาตลอด
แต่ปัญหาคือ...
เหล่าคนที่อยู่ในเรื่องหลักไม่ได้คิดเช่นเดียวกับเจ้า
---
ในโลกที่เขาคิดว่าสงบสุข
ในสถานที่ที่เขาคิดว่าไม่มีใครสนใจ
เหล่าพระเอก นางเอก และตัวละครสำคัญของเรื่อง...
กำลังเริ่มหันมามองตัวประกอบคนนี้ทีละคน
โดยที่เจ้าตัว...
ยังไม่รู้เลยว่าทำไม