กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
“เราเลิกกันเถอะ”
คืนนั้นอวิ๋นฮั่นทำกับข้าวรอแฟนด้วยใจเต้นแรง ในกระเป๋ามีใบผลตรวจที่บอกว่าเธอท้องได้สี่สัปดาห์ เธอโตมาในบ้านเด็กกำพร้า ไม่มีพ่อแม่ ไม่มีญาติ สิ่งเดียวที่ฝันมาตลอดคือบ้านเล็ก ๆ ที่มีคนสามคน และโจวเฮ่อชวน พนักงานบริษัทเกมที่ดูแลเธอมาสามปี คือคนที่เธอฝากอนาคตไว้ทั้งหมด
แต่ยังไม่ทันได้บอกข่าวดี เขาก็วางบัตรธนาคารไว้บนโต๊ะแล้วขอเลิกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไม่กี่วันต่อมา เธอถึงได้รู้ว่าผู้ชายที่นอนข้างกันทุกคืนไม่ได้ชื่อโจวเฮ่อชวน เขาคือโจวเยี่ยนเฉิง ลูกชายคนโตของตระกูลโจวแห่งเมืองหลวง ทายาทโจวซื่อกรุ๊ป และสามปีของเธอ เป็นแค่เรื่องที่ครอบครัวเขาสั่งให้ “จัดการให้เรียบร้อย”
น้าสาวของเขายื่นเช็คสองล้านหยวนให้เธอหายไปจากชีวิตหลานชาย พอเธอไม่ยอมก็จับขังไว้ในห้องใต้ดิน สั่งตีจนขาหัก แล้วโทรหาเขาต่อหน้าเธอ ปลายสายตอบเพียงว่ากำลังกินข้าวกับคู่ดูตัว คืนนั้นอวิ๋นฮั่นตอบคำถามสุดท้ายว่า “ไม่รักแล้ว” ก่อนจะพยุงร่างกับไม้ค้ำขึ้นรถไฟลงใต้ พาลูกในท้องไปเริ่มต้นใหม่ในเมืองเล็กที่ไม่มีใครรู้จัก
สี่ปีต่อมา ชีวิตเธอสงบเสียที ทำงานเป็นนักแปลในบริษัททัวร์เล็ก ๆ มีเหลียงอัน น้องชายจากบ้านเด็กกำพร้าที่คอยช่วยเลี้ยง และมีซุ่ยซุ่ย ลูกสาวช่างพูดที่เป็นทุกอย่างของเธอ จนวันหนึ่งประธานโจวเดินเข้ามาในบริษัทเล็ก ๆ ที่เธอทำงานอยู่ เธอทั้งหลบ ทั้งปิด ทั้งบอกทุกคนว่าพ่อของลูกตายไปแล้ว แต่ผู้ชายที่เคยปล่อยมือง่าย ๆ คนนั้น คราวนี้กลับไม่ยอมปล่อย
ผลตรวจ DNA ความจริงเมื่อห้าปีก่อน ตระกูลที่อยากได้หลานแต่ไม่อยากได้แม่ คนที่อยากให้เธอหายไปตลอดกาล และชาติกำเนิดที่ซ่อนอยู่ของเธอเอง ทุกอย่างค่อย ๆ ถูกเปิดออก ขณะที่ทายาทตระกูลโจวต้องเรียนรู้ว่า การทำให้ผู้หญิงที่เคยรักคุณหมดใจกลับมาเชื่อใจอีกครั้ง ยากกว่าการชนะธุรกิจไหน ๆ
“คุณโจว ฉันกับลูกอยู่ได้ดีมาตลอดสี่ปีที่ไม่มีคุณ”