กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
หนิงเจินถูกบังคับแต่งกับแม่ทัพเซิ่งฉางอวี้ ผู้มีรักแรกในใจและอนุอีกสองคน ทุกคนรอดูเธอพ่ายในเรือนหลัง ไม่ถึงสามปีเธอขอหย่าจริง แต่คนที่ตาแดงอ้อนวอนกลับเป็นแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ “อย่าทิ้งฉันไปได้ไหม”
“อย่าทิ้งฉันไปได้ไหม”
พ่อและพี่ชายของหนิงเจินถูกล้อมอยู่ที่แนวหน้า เพราะแม่ทัพหนุ่มเซิ่งฉางอวี้ผู้เกลียดตระกูลหนิงเข้ากระดูกไม่ยอมส่งกำลังเสริม คุณหนูสี่ที่เพิ่งกลับจากลอนดอนจึงยอมรับคำสู่ขอจากฮูหยินใหญ่ แลกการแต่งงานกับชีวิตคนทั้งบ้าน
เจ้าบ่าวไม่มาในคืนแต่งงาน บ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งมีแม่สามีที่ใช้ลูกสะใภ้เป็นหมาก มีอนุสองอดีตหญิงหอนางโลมที่พกปืน และอนุสามที่ยิ้มหวานแต่ลิ้นพิษ ใคร ๆ ต่างรอดูคุณหนูนักเรียนนอกเป็นตัวตลก
แต่หนิงเจินไม่ได้แต่งมาเพื่อแย่งความรัก เธอมาเพื่อเป็นฮูหยินแม่ทัพ อนุสองเอาปืนจ่อ เธอแย่งปืนแล้วยิงเฉียดไหล่ อนุสองหนี เธอไล่ยิงทะลุไหล่ต่อหน้าแม่ทัพ แล้วตอบหน้าตาเฉยว่า “ที่ไม่ยิงทิ้งเลย ก็เพราะเกรงใจคุณแม่”
เซิ่งฉางอวี้ที่เกลียดผู้หญิงนักเรียนนอกและเกลียดทุกคนที่แซ่หนิง กลับเริ่มมองภรรยาที่ยิงปืนแม่นกว่าทหารของตัวเอง เขาเข้าข้างเธอในงานเลี้ยง หึงทุกผู้ชายที่เข้าใกล้ และเรียนรู้ทีละนิดว่าการอยากให้ใครสักคนรักตัวเองนั้นยากกว่าการรบชนะ
ส่วนหนิงเจิน เธอสัญญากับตัวเองว่าจะไม่รักใครอีก เพราะความรักครั้งแรกที่ลอนดอนจบลงในกองเพลิง
กว่าทั้งคู่จะยอมรับหัวใจตัวเอง พายุก็มาถึง พ่อของหนิงเจินถูกยิงตาย ลูกในท้องหลุดลอย และเธอเชื่อว่าการอยู่ข้างเขาต่อไปคือการทำร้ายทุกคน เธอยื่นหนังสือหย่า เขาไม่ยอม จนเธอถือปืนที่มีกระสุนนัดเดียววางเดิมพันชีวิต
ข่าวหย่าลงหนังสือพิมพ์ ฮูหยินแม่ทัพหายไปจากเมืองซู ส่วนแม่ทัพที่ไม่เคยก้มหัวให้ใคร ผมขาวไปครึ่งหัวในสามปี
สามปีต่อมา ในเมืองเป่ยที่เขาถูกไต่สวนข้อหากบฏ เขาได้พบเธออีกครั้ง ในฐานะภรรยาของชายอื่นที่อุ้มเด็กชายมาด้วย
“หนิงเจิน เธอใจร้ายเหลือเกิน”