ยอดเชฟฝึกงาน ตำนานโรงอาหารมหาลัย

บทนำ

ช่วงปีสี่... นักศึกษาคนอื่นเขาไปหาที่ฝึกงานตามบริษัทยักษ์ใหญ่หรือรัฐวิสาหกิจกันทั้งนั้น แต่การฝึกงานของ 'ลู่หย่วน' กลับกลายเป็นการรับเหมาทำโรงอาหารของมหาวิทยาลัย แล้วผันตัวมาเป็นพ่อครัวใหญ่ซะงั้น?

และทั้งหมดนี้ เป็นเพราะเขาดันไปผูกติดเข้ากับ [ระบบโรงอาหารสุดเพอร์เฟกต์] พอดี!

แค่ทำภารกิจให้สำเร็จ เขาก็จะได้รับทักษะการทำอาหารสารพัดอย่าง

ขาไก่ตุ๋นถั่วเหลืองรสเผ็ดจัดจ้านที่เปื่อยจนร่อนออกจากกระดูก ก๋วยเตี๋ยวหลอดหมูสับใส่ไข่ที่แป้งบางใสเคี้ยวลื่นคอ โจ๊กหมูสับไข่เยี่ยวม้าควันฉุยหอมกรุ่น ข้าวหน้าเป็ดย่างหมูแดงราดซอสฉ่ำๆ รสเข้มข้น ซุปขาหมูตุ๋นตำรับคุณแม่ที่น้ำซุปหวานกลมกล่อมเนื้อเปื่อยละมุน ไปจนถึงเนื้อแกะเสียบไม้ย่างที่น้ำมันเดือดปุดส่งเสียงฉ่าๆ...

กระทั่งบะหมี่หยางชุนชามที่ธรรมดาที่สุด เขาก็ยังทำให้ออกมาส่งกลิ่นหอมหวนยั่วน้ำลายจนทนไม่ไหว!

แถมประเด็นสำคัญคือ... ของอร่อยระดับนี้กลับมาในราคาสบายกระเป๋า! นักศึกษาทุกคนล้วนมีโอกาสได้ลิ้มลอง!

นักศึกษา : "เถ้าแก่ครับ ขอร้องล่ะ เลิกจำกัดคิวขายเถอะ! วิชาเรียนตอนแปดโมงเช้าผมโดดได้นะ แต่ก๋วยเตี๋ยวหลอดของพี่... ผมพลาดไม่ได้เด็ดขาด!"

บล็อกเกอร์คนดังประจำมหา'ลัย : "ตอนแรกผมก็แค่อยากมาถ่ายทำคอนเทนต์สัมภาษณ์วัยรุ่นสร้างตัวแหละ ไปๆ มาๆ ดันมากินติดกันสามเดือนเฉยเลย... ตอนนี้ช่องปังมาก ส่วนน้ำหนักตัวก็พุ่งปรี๊ดตามไปด้วย"

อาจารย์ที่ปรึกษาสาวสวยมาดเย็นชา : "ลู่หย่วน โปรเจกต์ของนายมีปัญหาใหญ่มาก" ลู่หย่วน : "มีปัญหาตรงไหนครับ?" อาจารย์สาวก้มมองเครื่องชั่งน้ำหนักตรงหน้า กัดฟันกรอด : "ตรงที่มันทำให้คนอยากกลับมาซื้อซ้ำง่ายเกินไปไงเล่า!"

อธิการบดี : "เรื่องโครงการขยายพื้นที่โรงอาหาร... เห็นทีจะต้องรีบเอาเข้าวาระการประชุมซะแล้ว"

ศาสตราจารย์อาวุโสคณะแพทยศาสตร์ : "กินเยอะเกินไปมันไม่ดีต่อสุขภาพนะ... ง่ำๆ ซู้ดดด... ชามที่สามแล้ว ขอเพิ่มอีกชามสิ!"

ดาวคณะศิลปกรรมศาสตร์สาขาการเต้น : "สอบเต้นปลายภาคฉันต้องพังแน่ๆ โทษรุ่นพี่ลู่หย่วนคนเดียวเลย! ทำท้องฉันป่องหมดแล้วเนี่ย"

กระทั่งผู้บริหารระดับสูงจากบริษัทยักษ์ใหญ่ติดอันดับท็อป 500 ของโลก แวะมากินข้าวที่โรงอาหารระหว่างมารับสมัครงาน... "พ่อครัวอยู่ไหน? ไปตามเขาออกมาพบผมเดี๋ยวนี้!" "พ่อหนุ่ม... สนใจไปเป็นเชฟใหญ่ประจำสำนักงานใหญ่ของเราไหม?"