ยอดดวงใจนายทหารแห่งยุค 70

ลืมตาขึ้นมาอีกที เสิ่นอวี้ก็ทะลุเข้ามาอยู่ในยุค 70 กลายเป็นตัวประกอบสาวน่าสงสารที่ถูกใส่ร้ายว่าเป็นผู้หญิงสำส่อน

เพิ่งถูกคู่หมั้นถอนหมั้นไปหมาด ๆ อีกเดี๋ยวก็จะถูกขายให้กับนักเลงหัวไม้ในหมู่บ้าน

เสิ่นอวี้กลอกตาครุ่นคิด ก่อนหันหลังไปขวางรถจี๊ปทหารของ “ผีเห็นยังต้องกลัว” ชายที่ทั้งเขตทหารต่างหวาดผวา

“คุณเห็นเรือนร่างของฉันแล้ว ก็ต้องรับผิดชอบฉัน!”

คนทั้งหมู่บ้านต่างรอดูว่าเธอจะถูกโยนลงข้างทางเมื่อไร

ใครจะคิดว่าชายหนุ่มกลับกระชากเธอขึ้นรถ วันรุ่งขึ้นยังขับรถทหารพาเธอกลับหมู่บ้านมาจัดการย้ายทะเบียนบ้านด้วยตัวเอง!

อดีตคู่หมั้นตาค้าง

ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านก็งงเป็นไก่ตาแตก

ไหนว่าเธอเป็นยายตัวซวยที่ใครเห็นก็รังเกียจ?

แล้วทำไมพริบตาเดียวถึงกลายเป็นแก้วตาดวงใจของนายทหารใหญ่ไปเสียแล้ว!

กู้หวยอันมีชีวิตมาสามสิบปี เพิ่งเคยเจอผู้หญิงดิบเถื่อนขนาดนี้เป็นครั้งแรก

ต่อหน้าคนทั้งหมู่บ้าน เธอกล้าถอดรองเท้าฟาดคนไม่ยั้ง เตะนักเลงทีเดียวเกือบหมดสิทธิ์สืบสกุล แล้วยังกล้าเอาตัวเองไปขวางรถของเขา บีบบังคับให้เขารับผิดชอบอีกต่างหาก

ทั้งเขตทหารถึงกับแตกตื่น

“ผีเห็นยังต้องกลัว” ผู้มีไอสังหารติดตัวคนนั้น กลับแต่งผู้หญิงชื่อเสียงฉาวโฉ่คนนี้เข้าบ้านจริง ๆ แถมยังตามใจจนแทบจะอุ้มขึ้นหิ้ง

อดีตคู่หมั้นมาหาถึงบ้าน ขอให้เธอกลับไปคืนดี กู้หวยอันก็ถีบกระเด็นไปไกลสามเมตรในทีเดียว

คนปล่อยข่าวลือคิดจะมาขอโทษ เพียงถูกเขาเหลือบมองครั้งเดียวก็กลัวจนฉี่ราดกางเกง

ตกดึก เขากอดภรรยาตัวน้อยจอมซนในอ้อมแขนแน่นขึ้น

“กลางวันออกไปอวดฤทธิ์ข้างนอกจนพอใจแล้ว กลางคืนก็ควรถึงตาผมบ้างหรือเปล่า?”