กำลังเปิดหนังสือ
‘เจี้ยนซวงหาน’ บำเพ็ญเพียรพิสูจน์มรรคามานานถึงร้อยแปดสิบปี หวังเพียงปกป้องสำนักให้รอดพ้นจากภัยล้างสำนัก ทว่าเมื่อเขากลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับมหายาน (ต้าเฉิง) ที่อายุน้อยที่สุดและกลับมายังสำนัก กลับพบว่า 'สวรรค์เฮงซวย' ได้ยัดเยียดผูกมัด "วาสนา" ให้กับคนในสำนักไปเสียแล้ว!
อาจารย์ถูกลดไอคิวจนโง่ลงอย่างงงๆ บรรดาศิษย์น้องชายหญิงต่างทำตัวเป็นลูกเวร วันๆ เอาแต่เล่นละครดราม่าศึกชิงนางวังหลัง! คันไม้คันมือจนทนไม่ไหวแล้วเว้ย! ที่นี่คือสำนักเซียน! ถ้าบำเพ็ญเพียรได้ก็ทำไป ถ้าทำไม่ได้ก็ไสหัวไปซะ! เป็นศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้านี่มันเหนื่อยจริงๆ! เจี้ยนซวงหานแค่อยากใช้ชีวิตอิสระดั่งเมฆาและนกกระเรียน สง่างามและหลุดพ้น ทำไมมันถึงได้ยากเย็นขนาดนี้?
ที่แย่ไปกว่านั้นคือ สวรรค์เฮงซวยไม่สนสี่สนแปด จับคนมาผูกมัดเป็นตัวประกอบตายแทนแบบสองมาตรฐานเฉยเลย! แถม 'ระบบสุดยอดตัวร้าย' ที่เขาจับมาได้! มันก็ดันรนหาที่คิดจะก่อกบฏอีก!
ทนไม่ไหวแล้ว! ทนไม่ไหวจริงๆ! ตอนที่ค่า 'สมองกลวง' ของอาจารย์กำลังจะทะลุล้าน จู่ๆ ก็มีค่า 'ร้องไห้กระซิกๆ' โผล่ขึ้นมาด้วย! ศิษย์น้องรองมี 'ค่าความบิดเบี้ยว' ก็แล้วไปเถอะ แต่ทำไมถึงพ่วง 'ค่าความรักเพศเดียวกัน' มาด้วยวะ? ศิษย์น้องหญิงสามมีวาสนา 'เกิดใหม่' ก็แล้วไป แต่ทำไมถึงมาจากพหุจักรวาลด้วยล่ะ? ศิษย์น้องสี่เป็นคนทะลุมิติ ศิษย์น้องห้าเป็น "บุตรแห่งโชคชะตา" นี่ขนาดศิษย์น้องหญิงเล็กก็ยังมีระบบติดตัวมาด้วย!
ทั้งสวรรค์ ทั้งระบบ ทั้งคนในสำนัก... ทำไมวันๆ ถึงเอาแต่รนหาที่ตาย บีบให้ข้าต้องลงไม้ลงมือด้วยเนี่ย ข้าแค่อยากจะใช้เหตุผลคุยกันดีๆ เท่านั้นเองนะเว้ย!