กำลังเปิดหนังสือ
บทนำ: ปฐมกาลแห่งความวิปริต
การสร้างสรรค์ที่แท้จริง... ไม่เคยสวยงามและบริสุทธิ์ผุดผ่อง
มันไม่ได้เกิดจากการสวดภาวนาท่ามกลางแสงสว่าง มันไม่ได้เกิดจากการแยกแยะสสารอย่างเป็นระเบียบ ทว่ามันเกิดจากการบดขยี้ หลอมละลาย และการปะทะกันอย่างรุนแรงของสิ่งที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ในยุคปฐมกาล 'อาร์เคเดีย (Arcadia)' ไม่ได้ถูกปกครองด้วยกฎเกณฑ์ที่น่าเบื่อหน่าย หน้าต่างโปร่งแสงที่ถูกเรียกว่า 'ระบบ (The System)' ในยุคนั้นเปรียบเสมือนผืนผ้าใบที่ไร้ขอบเขต ช่างคราฟต์ในอดีตกาลคือศิลปินผู้บ้าคลั่ง พวกเขาหลอมรวมเปลว เพลิงเข้ากับหยาดน้ำแข็ง ผสมผสานแสงสว่างอันศักดิ์สิทธิ์เข้ากับความเน่าเปื่อยของธาตุมืด สรรค์สร้างปาฏิหาริย์ที่ฉีกทุกกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ
ยุคสมัยนั้นเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา อันตราย และความโกลาหลอันงดงาม
จนกระทั่ง... 'แสงสว่าง' ตัดสินใจที่จะผูกขาดความถูกต้อง
กลุ่มผู้ศรัทธาที่เรียกตนเองว่า 'ออร์เดอร์ (The Order)' ได้สถาปนาวิหารแสงและนครหลวงลูเมนฟอร์จขึ้นมา พวกเขาหวาดกลัวต่อพลังที่ควบคุมไม่ได้ จึงบัญญัติกฎหมายแห่งความบริสุทธิ์ขึ้นมาบังคับใช้ทั่วทั้งทวีป
ระบบที่เคยมีอิสระ ถูกตีกรอบด้วย 'คลาส' และ 'สเตตัส' ที่ตายตัว
ช่างตีเหล็กต้องมีพละกำลัง (STR) ที่มหาศาล
นักเวทต้องมีสติปัญญา (INT) ที่ล้ำเลิศ
ธาตุแสงต้องหลอมรวมกับธาตุแสงเท่านั้น การผสมผสานธาตุที่ขัดแย้งกันถูกตีตราว่าเป็น 'ความวิปริต' และเป็นความผิดบาปที่ต้องถูกชำระล้างด้วยกองฟอน
หลายร้อยปีผ่านไป โลกอาร์เคเดียถูกกดทับไว้ภายใต้ความสมมาตรอันจอมปลอม อาวุธและชุดเกราะที่ถูกสร้างขึ้นในยุคนี้แม้จะทรงพลัง แต่มันกลับไร้จิตวิญญาณ เป็นเพียงสินค้าอุตสาหกรรมที่ผลิตซ้ำๆ ตามพิมพ์เขียวอันศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกกำหนดไว้
ศาสนจักรเชื่อว่าพวกเขาควบคุมทุกอย่างไว้ได้ พวกเขาเชื่อว่าความโกลาหลถูกถอนรากถอนโคนไปจากหน้าต่างระบบจนหมดสิ้นแล้ว
แต่พวกเขาหลงลืมกฎข้อหนึ่งของฟิสิกส์เวทมนตร์ไปอย่างน่าให้อภัย...
ยิ่งคุณพยายามบีบอัดความปั่นป่วนเอาไว้ในภาชนะที่ปิดตายแน่นหนามากเท่าไหร่... แรงระเบิดเมื่อมันหาทางออกได้ ก็จะยิ่งรุนแรงและฉีกกระชากทุกสิ่งทุกอย่างให้พินาศราบเป็นหน้ากลองมากเท่านั้น
และบัดนี้... ภาชนะที่ปิดตายมานานนับศตวรรษ กำลังปรากฏรอยร้าว
ณ ซอกหลืบที่ลึกที่สุดและมืดมิดที่สุด ภายใต้แสงสว่างอันจอมปลอมของนครหลวงลูเมนฟอร์จ 'บั๊ก (Bug)' หรือความผิดพลาดเพียงหนึ่งเดียวของระบบที่ถูกกดทับไว้ ได้ถือกำเนิดขึ้นมาในรูปแบบของชายหนุ่มผู้มีสเตตัสพังพินาศ และมันสมองที่เต็มไปด้วยสมการนอกรีต
เคร้ง...
เสียงค้อนเหล็กกระทบทั่งดังแว่วขึ้นท่ามกลางความเงียบ
เคร้ง...
มันเป็นเสียงที่เชื่องช้า ไร้เรี่ยวแรง และอ่อนด้อยในสายตาของออร์เดอร์
เคร้ง...
แต่มันคือเสียงกังวานแรก... ของความพินาศที่จะมาสั่นคลอนโลกทั้งใบ