"ภารกิจเยี่ยมญาติพา "รัก" ล้นใจ: พลฯ ทหารผู้ถือตัวต้องพ่ายแพ้ต่อเธอ"

คะแนนเรตติ้งเพิ่งออกและจะเพิ่มขึ้นอีกในภายหลัง! [ยุคสมมติ + อายุห่างกันหกปี + การนำทางคู่รัก + การแต่งงานในกองทัพ + การหาของกินริมชายหาด + การข้ามเวลา + เป็นที่รักของครอบครัว] สาวน้อยบอบบางแสนหวาน ปะทะ นายทหารผู้ทรงภูมิและเคร่งขรึม

ㅤ

หลังจากไว้ทุกข์ให้มารดาเป็นเวลาสามปี เสิ่นหม่านได้ทำตามคำขอสุดท้ายของมารดาผู้ล่วงลับ โดยเดินทางไปยังเขตทหารในเมืองหลวงเพื่ออาศัยอยู่กับบิดาและเหล่าพี่ชาย พร้อมทั้งทำตามสัญญาการแต่งงานให้ลุล่วง

ㅤ

เมื่อมาถึงบ้านพักรับรองในเขตทหาร เธอพบว่าลูกสาวของแม่เลี้ยงได้สวมรอยเป็นเธอเสียแล้ว

ㅤ

เมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดนี้ ท่านปู่จึงตัดสินใจและยื่นทางเลือกให้เธอสองทาง: 1. อยู่ต่อในเขตทหารและให้หาบ้านหลังใหม่ให้; 2. ไปที่เกาะ ใช้ชีวิตอยู่กับพี่ชาย และเลือกสามีที่เป็นนายทหารซึ่งเหมาะสมในกองทัพ

ㅤ

จำเป็นต้องเลือกด้วยหรือ? อาศัยความรู้สึกผิดของบิดาแท้ๆ ที่มีต่อเธอ เสิ่นหม่านเรียกร้องทั้งเงิน คูปอง และเสบียง กวาดล้างเงินเก็บของเขาจนหมดเกลี้ยง พร้อมทั้งยุยงสร้างความร้าวฉานให้กับแม่เลี้ยง

ㅤ

หลู่ซิ่วไป๋ผู้กำลังขึ้นรถไฟไปยังเกาะ ได้รับโทรเลขจากคุณปู่แจ้งว่าน้องสาวของเขากำลังจะเดินทางมาพึ่งพิงเขาที่เกาะเร็วๆ นี้ และเขากำลังมองหาบ้านที่ดีให้กับเธอ

ㅤ

นับตั้งแต่พ่อแม่หย่าร้างกัน เขาก็ขาดการติดต่อกับน้องสาว จำได้เพียงว่าเธอเป็นเด็กหญิงอ้วนกลมผู้รักการเล่นโคลน

ㅤ

เนื่องจากได้รับบาดเจ็บระหว่างปฏิบัติภารกิจ เขาจึงต้องวานให้เพื่อนสนิทช่วยเหลือในการไปรับตัวน้องสาวตามกำหนดการ

ㅤ

เสิ่นหม่านเข้าใจผิดคิดว่าเจียงเย่คือพี่ชายตั้งแต่แรกพบ เนื่องจากเขาถือป้ายที่ทำให้เธอเชื่อมั่นเช่นนั้น เธอพุ่งเข้าไปสวมกอดเขาเต็มแรง—"พี่คะ~"

ㅤ

น้ำเสียงที่อ่อนหวาน ละมุนละไม และเปี่ยมด้วยความรักใคร่อย่างเหลือล้นนั้น ส่งผลให้แผ่นหลังของเจียงเย่เยือกเย็นลง วื่นกระแสความรู้สึกซาบซ่านแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

ㅤ

ก่อนหน้านี้ พี่ชายของเธอเคยบรรยายถึงน้องสาวว่าเป็นเด็กหญิงอ้วนท้วม และเขาจินตนาการภาพเด็กสาวจ้ำม่ำถักเปียสองข้างเอาไว้

ㅤ

ทว่าเด็กสาวในอ้อมแขนของเขากลับเป็นหญิงสาวผิวพรรณผุดผ่องงดงาม เรือนผมยาวสลวยถึงเอว เป็นความงามที่ตรึงตราตรึงใจอย่างแท้จริง!

ㅤ

น้ำเสียงที่เอ่ยเรียก "พี่คะ" นั้นหวานหยดย้อยจนแทบจะทานทนไม่ไหว

ㅤ

ขับเคลื่อนด้วยความรู้สึกปรารถนาอย่างไม่อาจหักห้ามใจที่จะดื่มด่ำไปกับความรู้สึกหวิวไหวในอกนั้น ฉันจึงยอมจำนนต่อความแนบชิดอย่างไร้การควบคุมเงียบๆ

ㅤ

ทว่าในขณะที่ปลายลิ้นสัมผัสกับเพดานปาก สายแห่งความยับยั้งชั่งใจในจิตใจก็ขาดผึ่งลง...