เกิดใหม่ปี 86: เริ่มต้นล่าสัตว์สร้างฐานะ

หนาว... หนาวจนแทบขาดใจ! ชาติก่อนข้าคือ 'สวี่โม่' ไอ้คนขี้ขลาดที่ยอมให้พ่อแม่และพี่น้องจูงจมูก บังคับให้แต่งงานกับหญิงสติฟั่นเฟือนเพื่อแลกกับเสบียงเพียงไม่กี่ชั่ง พอถูกส่งไปเป็นทหาร เงินเดือนทุกหยวนที่ส่งกลับมาหวังให้ดูแลนาง ครอบครัวสารเลวกลับฮุบเรียบ ปล่อยให้นางอดตายอย่างน่าเวทนา!

แต่สวรรค์คงยังไม่สะใจ ถึงได้ถีบข้าให้ตื่นขึ้นมาในกระท่อมดินเหนียวผุพังกลางฤดูหนาวปี 1986 อีกครั้ง! มองดูหลังคาที่กำลังจะถล่ม และ 'เมียบ้า' ที่นั่งสั่นงันงกอยู่ตรงหน้า สิ่งแรกที่ข้าทำไม่ใช่การตัดพ้อโชคชะตา แต่เป็นการกระโจนไปกอดปกป้องนางเอาไว้ ชาตินี้... ข้าจะไม่ยอมให้นางต้องพิการหรือตายอย่างอนาถอีกเป็นอันขาด!

ครอบครัวรังเกียจ? เสบียงหมดบ้าน? หมู่บ้านขาดแคลนจนคนแทบจะกินดิน? แล้วไงใครแคร์! ในเมื่อข้าผ่านศึกในหน่วยรบพิเศษมาถึงสิบสี่ปี ป่าลึกหลังหมู่บ้านที่ใครต่อใครกลัวจนหัวหด สำหรับข้าแล้วมันก็แค่ซูเปอร์มาร์เก็ตธรรมชาติชัด ๆ!

มีแค่มีดพร้ากับตะเกียบเหลาแหลมแล้วไง? กับดักง่าย ๆ ก็ล้มหมาป่าทั้งตัวได้สบาย เอาเนื้อแลกหม้อ เอาหนังแลกเสื้อนวม แถมยังได้ปืนล่าสัตว์เก่า ๆ มาไว้ลูบคลำ ส่วนญาติใจดำที่ได้กลิ่นเนื้อต้มแล้วรีบแจ้นมาขอส่วนบุญน่ะหรือ? ถามปากกระบอกปืนข้าก่อนเถอะว่ามันยอมไหม!

ล่าสัตว์ แลกเสบียง หาเงิน และสร้างเนื้อสร้างตัว... สวี่โม่คนใหม่จะทำให้ทั้งหมู่บ้านต้องแหงนมอง แต่เดี๋ยวก่อนนะ ยัยเมียบ้าที่ข้าประคบประหงมทุกวัน ทำไมแววตานางถึงได้ดูฉลาดเกินคนบ้าไปไกลนักล่ะเฮ้ย?!