กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
รากวิญญาณไร้ค่า เป็นเพียงแรงงานชั้นต่ำในห้องปรุงยา... ทว่าด้วยกระถางสำริดลึกลับที่เปลี่ยนเศษขยะให้เป็นสมบัติล้ำค่า ข้าจึงก้าวเดินบนเส้นทางแห่งเซียนด้วยความระมัดระวัง พลิกชะตาจากมดปลวกสู่จุดสูงสุด
ไร้ระบบ, ไม่ใช่พระเอกใจพระโพธิสัตว์, พึ่งพากระถางเซียน + เล่ห์เหลี่ยมการเอาตัวรอดล้วนๆ
เปลี่ยนของเสียให้เป็นของล้ำค่า เดินทีละก้าวอย่างมั่นคง ด้วยร่างมนุษย์ปุถุชน มุ่งทะยานสู่ความเป็นอมตะนิรันดร์!
รากวิญญาณไร้ค่า เป็นเพียงแรงงานเบ็ดเตล็ดในห้องปรุงยาที่ผุพัง — สวี่ฉางเซิงเริ่มต้นจากการเป็นมดปลวกที่อยู่ต่ำที่สุดในโลกผู้บำเพ็ญเซียน ถูกรังแกตามอำเภอใจ ทรัพยากรถูกตัดขาด ชาตินี้เขาจึงถูกกำหนดให้ต้องจบชีวิตลงในขั้นหลอมลมปราณอย่างแน่นอน จนกระทั่งเขาเก็บกระถางสำริดขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยสนิมได้ที่หลังเขา
หญ้าแห้งใส่ลงในกระถาง เปลี่ยนรูปเป็นหญ้าวิญญาณพันปี คัมภีร์ขาดๆ ใส่ลงในกระถาง แปลเปลี่ยนเป็นคัมภีร์วิถีสวรรค์ไร้เทียมทาน ยาเสียๆ ใส่ลงในกระถาง หลอมออกมาเป็นยาทิพย์ไร้ตำหนิ เศษเหล็กที่คนอื่นทิ้งราวกับรองเท้าสึกๆ ผ่านการหลอมจากกระถาง กลับกลายเป็นศาสตราวุธเทพที่แหลมคม!
คนอื่นต้องฝึกฝนอย่างยากลำบากนับร้อยปีเพื่อไขว่คว้าหาโอกาสรอดเพียงหนึ่งเดียว แต่เขากลับเลือกเก็บของเหลือใช้จากสามภิลับๆ เพื่อพลิกชะตากำหนดฟ้า การแย่งชิงอำนาจในนิกายไหลเชี่ยวราวกระแสน้ำใต้ดิน สงครามเซียนซากศพเกลื่อนกลาด สวี่ฉางเซิงซ่อนกระถางไว้กับตัว เติบโตอย่างมั่นคง เด็ดขาดในการฆ่าฟัน และชิ่งหนีทันทีเมื่อมีเรื่อง
จากคนงานเบ็ดเตล็ดในโลกมนุษย์ ข้ากวาดล้างทะลวงผ่านแดนวิญญาณ ตะลุยฆ่าจนทะลุแดนเซียน รอจนกระทั่งทวยเทพและมารทั่วสารทิศต้องก้มหัว ผู้วินิจฉัยวิถีสวรรค์ต้องตัวสั่นระริกและร้องขอชีวิต ตอนนั้นเองที่เขายิ้มจางๆ แล้วกล่าวว่า: “ขอบคุณที่ดูถูกและไม่แยแสในวันนั้น ทำให้ข้าพึ่งพาการเก็บของเก่า จนสำเร็จเป็นมหาเทพผู้เป็นที่สุดแห่งแดนเซียน”