ยุค 50 ทั้งที ยังไม่ถึงฟาร์มก็โดนลักพาตัวตีหัวแตก? พวกโจรต้องชดใช้

ในโลกวันสิ้นโลก ฉันคือผู้ใช้พลังจิตระดับเกิน S ที่แข็งแกร่งจนร่างกายรับไม่ไหว ตาบอดไปครึ่ง อวัยวะพังไปทีละส่วน... แล้วฉันก็ตาย

ตื่นมาอีกที ท้ายทอยเปิดเป็นแผล เลือดซึมเต็มมือ นอนอยู่บนพื้นดินเย็นเฉียบมุมห้อง ข้าง ๆ มีเด็กสาวโดนมัดสลบอีกสามคน

ที่นี่ที่ไหน? ปี 1954 ฉันกลายเป็น "ต่งหงอิง" ครูสาววัยสิบเก้า ลูกสาวคนเดียวที่พ่อแม่กับพี่ชายห้าคนรักเหมือนไข่ในหิน

แล้วทำไมมาอยู่ตรงนี้? เพราะยัยหนูแอบลาออกจากงาน หนีบ้านมาสมัครบุกเบิกฟาร์มที่ตะวันออกเฉียงเหนือคนเดียว แล้วดันไปเจอ "ชาวนาซื่อ ๆ" ที่จริงคือแก๊งค้ามนุษย์ สู้ไม่ได้ก็โดนตีหัวทิ้งไว้ให้ตาย

น่าสงสารจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้

แต่ฉันไม่เคยเป็นฝ่ายยอมเสียเปรียบ ในบ้านหลังนี้มีโจรสิบสามคน ส่วนฉันมีแค่ร่างที่ยังหัวแตกกับพลังจิตเต็มหัว

แค่ได้แตะตัว ความลับที่พวกมันปิดกันมาหลายปีก็ไหลเข้าหัวฉันหมด ลูกใครหาย ใครซ่อนทองไว้ใต้ต้นไหน ใครแทงข้างหลังใคร...

ฉันไม่ต้องลงมือเองด้วยซ้ำ แค่พูดไม่กี่ประโยค ที่เหลือพวกมันจัดการกันเองได้

ส่วนคนที่ตีหัวต่งหงอิงจนตาย? ใจเย็น ๆ คิวยังไม่ถึง

ปิดบัญชีพวกนี้เสร็จเมื่อไร ฉันจะไปดูหน่อยว่ายุคที่ทุกคนลุกขึ้นมาสร้างชาติกันเต็มกำลังนี่มันหน้าตาเป็นยังไง ได้ยินว่าที่นั่นเอาไม้ตีกวางได้ เอากระบวยตักปลาได้ด้วยนี่นา

มาถึงแล้วนี่ จะรออะไร พับแขนเสื้อแล้วลุยเลย!