แผนการเอาคืนของแฟนสาวผู้ยอมทนมาตลอดสามปี สู่บทสรุปที่ประธานหนุ่มต้องคุกเข่าขอร้อง!

เมื่อซ่งจื้อตัดสินใจหันหลังเดินจากไปอย่างไร้เยื่อใย ทิ้งให้ทุกอย่างเหลือเพียงความว่างเปล่า

เบื้องหลังแผ่นหลังที่ก้าวออกไปนั้นคือหยาดน้ำตาและความเด็ดเดี่ยวที่สั่งสมมานานถึงสามปีเต็ม

ในวงสังสรรค์ที่เคยครึกครื้น ทุกคนต่างมองด้วยสายตาสมเพชและเย้ยหยัน คิดว่าเธอคงทำได้แค่เรียกร้องความสนใจตามเคย

แต่ทว่าการหายตัวไปครั้งนี้กลับไม่เหมือนทุกครา เผยจิ่นเหนียนเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติที่คืบคลานเข้ามาในหัวใจ

ความเงียบงันภายในห้องพักที่เคยมีเสียงหวานคอยออดอ้อน กลับเหลือเพียงความหนาวเหน็บและข้าวของที่ถูกเก็บจนเกลี้ยง

ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่น มือหนาควานหาโทรศัพท์เพื่อโทรหาหญิงสาว แต่สิ่งที่ได้กลับมีเพียงสัญญาณตัดสายอย่างไร้เยื่อใย

“เธอคิดจะเล่นตลกอะไรอีก?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความหงุดหงิด ปนความกระวนกระวายใจที่เริ่มก่อตัวขึ้นลึก ๆ ในอก

ทว่าเขากลับไม่รู้เลยว่าการหายตัวไปของเธอในครั้งนี้ จะนำพาความจริงอันเจ็บปวดและรอยร้าวที่ไม่มีวันประสานมาสู่เขา