ทั้งตระกูลล้วนเป็นจอมซุ่ม แอบเก็บตัวจนกลายเป็นตระกูลจักรพรรดิบรรพกาล

[ไร้พ่าย] + [สายเอาชีวิตรอด] + [จอมซุ่ม] + [ชิลๆ]

เมื่อทะลุมิติมา เขาก็ได้รับระบบลงชื่อเข้าใช้รายวันทันที เพียงลงชื่อทุกวันก็จะได้รับของวิเศษหายากและตบะบารมีอันน่าทึ่ง

เขาใช้เวลาในแต่ละวันอย่างเกียจคร้านอยู่กับบ้าน หรือไม่ก็ไปฟังเสียงเพลงในหอนางโลม

หลังจากลงชื่อเข้าใช้มาตลอดยี่สิบปี เสิ่นชิงหยวนก็กลายเป็นว่าที่จักรพรรดิ

ทว่าเขากลับปฏิเสธที่จะลงจากเขา ต้องการเพียงแค่ซุ่มเงียบใช้ชีวิตเอาตัวรอดและปกป้องครอบครัวของตนต่อไป

แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าคนตระกูลเสิ่นทั้งตระกูลล้วนเป็น "จอมซุ่ม" กันหมด... ผู้นำตระกูลดูภายนอกเหมือนผู้บำเพ็ญเพียรระดับห้า แต่แท้จริงแล้วคือระดับเจ็ด แอบลอบเข้าไปในตระกูลหวังที่อยู่ข้างเคียงกลางดึกและทุบตีผู้นำตระกูลของพวกเขาจนน่วม

ผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสหกดูเป็นคนซื่อสัตย์และถ่อมตน แต่กลับลอบเร้นเข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวคนเดียวและขโมยของวิเศษล้ำค่าที่สุดมาได้

แม้แต่สาวใช้ที่เขาช่วยชีวิตมาอย่างไม่ใส่ใจนัก ก็ยังเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแดนใต้ สามารถล้มผู้บำเพ็ญเพียรระดับเจ็ดได้ด้วยการตวัดกระบี่เพียงครั้งเดียว

เมื่อมองดูพฤติกรรมอันเบิกบานใจของคนทั้งครอบครัว เสิ่นชิงหยวนก็จมลงสู่ห้วงความคิด

"ข้ากลายเป็นจักรพรรดิแล้ว? แล้วทำไมคนทั้งตระกูลข้าถึงได้เอาแต่ซุ่มซ่อนความเก่งกาจกันหมดเลยล่ะเนี่ย?"

จนกระทั่งวันหนึ่ง ตัวตนสูงสุดที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตแดนต้องห้ามได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในโลกมนุษย์—

"ตระกูลเสิ่นตัดขาดหนทางสู่มรรคาจักรพรรดิ สมควรถูกประหาร!"

ร่างหลายร่างก้าวออกมาจากเบื้องหลังของเสิ่นชิงหยวน กลิ่นอายของมหาจักรพรรดินับสิบกว่าองค์กวาดล้างข้ามผ่านไปทั่วหล้า

ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบงัน

ตัวตนสูงสุดแห่งเขตแดนต้องห้าม : หนทางสู่มรรคาจักรพรรดิถูกตัดขาดอย่างนั้นรึ? ทำไมตระกูลเสิ่นถึงเต็มไปด้วยมหาจักรพรรดิล่ะเนี่ย? ข้าบ่นว่าตระกูลเสิ่นของพวกเจ้าตัดขาดหนทางสู่การเป็นจักรพรรดิ แล้วพวกเจ้าก็ดันเหมาผูกขาดเอาไว้เองหมดเลยจริงๆ!