กำลังเปิดหนังสือ
กลับบ้านปีใหม่ทั้งที นึกว่าจะได้พักผ่อนอย่างสงบสุข แต่ถ้าญาติจอมจุ้นยังกล้าล้ำเส้น เดี๋ยวแม่จะเทศน์ให้ลืมทางกลับบ้าน!
ใครว่าเทศกาลปีใหม่คือช่วงเวลาแสนสุขแห่งการพบปะครอบครัว? สำหรับฉัน ‘หลี่เยว่ซี’ โปรแกรมเมอร์สาวสายเลือดตงเป่ยขนานแท้ มันคือมหกรรมประลองฝีปากระดับชาติชัด ๆ! ตั้งแต่เพื่อนร่วมงานสมองกลวงที่หน้าด้านจะมาขอให้ฉันเข้าเวรแทน ยันมนุษย์ป้าบนรถไฟที่ปล่อยหลานมาแย่งที่นั่ง... คิดว่าฉันจะยอมก้มหน้าเป็นนางเอกผู้น่าสงสารเหรอ? ฝันไปเถอะ! ใครกล้าล้ำเส้น แม่ตอกกลับจนหน้าหงายหมดทุกคนนั่นแหละ
คิดว่ารอดกลับมาถึงบ้านที่บ้านนอกแล้วจะได้นอนตีพุงกินกับข้าวฝีมือพ่อแบบสงบสุขใช่ไหม? ผิดคาด! เพราะกลิ่นอายความสำเร็จและความโสดของฉันมันคงเตะจมูกพวกญาติขี้อิจฉาเร็วเกินไป ข้าวสารยังไม่ทันหุงสุก ‘ป้าสอง’ ญาติผู้มีอาชีพหลักคือเผือกเรื่องชาวบ้านก็รีบแจ้นมาเปิดศึกถึงหน้าประตูทันที
“เงินเดือนเท่าไหร่ล่ะเรา? ถึงหมื่นไหม?”
“แล้วเงินบำนาญป้าถึงสี่พันหรือยังล่ะคะ?”
“ไม่คิดจะแต่งงานมีลูกเหรอ เดี๋ยวแก่ตัวไปตายแล้วไม่มีใครถือธงนำวิญญาณนะ!”
“แหม ถ้ามีคนถือธงให้แล้วหนูจะฟื้นคืนชีพได้เหรอป้า?”
ถามคำ ฉันก็ตอบไปคำ ถามสิบคำ ฉันก็แถมโปรโมชั่นด่ากราดให้อีกยี่สิบคำ! คนอย่างฉันไม่เคยอาศัยหน้าตาหรือพึ่งพาผู้ชายให้มีคุณค่า และที่สำคัญที่สุดคือ... อย่ามาหาเรื่องคนตงเป่ย เพราะปากพวกเราเร็วกว่าจรวด และคมยิ่งกว่ามีดทำครัวของพ่อฉันเสียอีก!
แต่ก็นั่นแหละ นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นมื้อเย็นแรกเท่านั้น ศึกญาติมิตรประสาทแดกช่วงปีใหม่นี้ยังเหลืออีกหลายยก... อยากรู้ไหมล่ะว่าสกิลปากแจ๋วของลูกสาวคนโตแห่งตงเป่ยจะงัดไม้ไหนมารับมือต่อ? ก็นั่งดูอยู่เฉย ๆ แล้วเตรียมขำจนกรามค้างได้เลย!