กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
สองสัตว์เทพอสูรตัวท็อปอย่างเถาเที่ยกับฉยงฉีเปิดศึกตีกันนัว ดันซัดกันผ่านถิ่นเผ่าปี่เซียะ แล้วอีท่าไหนไม่รู้... พลั้งเท้าถีบ “เจ้าปี่เซียะน้อย” ที่กำลังนั่งกอดสมบัติแอบซ่อนอยู่ ปลิวข้ามมิติมาสิงในร่างเด็กมนุษย์วัยเกือบสี่ขวบเฉยเลย!
พอลืมตาตื่นขึ้นมาเท่านั้นแหละ... บอกคำเดียวว่า ‘ชิบหายของแท้’
กระเป๋าเสื้อว่างเปล่า ไม่มีสมบัติติดตัวสักชิ้น แม่แท้ ๆ ก็โดนแก๊งค้ามนุษย์ลักพาตัวไป พ่อแม่ตรงหน้าก็ไม่สนิทใจ น้าชายก็ขาพิการ ส่วนคุณตาคุณยาย ร่างกายก็พังยับเยินเหมือนมีลมรั่วผ่านร่างตลอดเวลา เท่านั้นไม่พอ ยังมีน้าสาวสายแอ๊บ ปากพร่ำบอกจะคืนพ่อแม่ให้พี่สาว แต่ในใจคือจ้องจะเล่นงานแม่ของเธอทุกวินาที แถมยังมีเด็กหญิงตัวร้ายคอยตามหาเรื่องไม่หยุดหย่อน...
แต่โทษทีนะจ๊ะ เมื่อองค์หญิงปี่เซียะตัวตึงลงมาจุติเองแล้ว พวกสัมภเวสีหน้าไหนก็หลบไปให้พ้นทาง!
ติดอยู่นิดเดียว... การต้องอยู่แบบมือเปล่าไร้ทรัพย์สมบัติ มันทำเอาหัวใจคนรักเงินกระวนกระวายสุด ๆ อ้าว เดี๋ยวนะ? ยิ่งลากคอคนชั่วมาลงโทษได้มากเท่าไหร่ มิติเก็บของของเธอก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเหรอ? แถมยังได้แต้มบุญมาตุนไว้ฟรี ๆ อีกต่างหาก? ถ้าได้กำไรเบอร์นี้ จะมัวรออะไรอยู่ล่ะ! สั่นขาพั่บ ๆ กันไว้ให้ดี เจ้าพวกคนชั่วทั้งหลาย ปี่เซียะตัวจิ๋วมาล้างบางพวกแกแล้ว!
ผู้การหยูเจี้ยนกั๋ว แห่งค่ายทหารสุยเฉิง: “หลีหลีลูก... ตาไหว้ล่ะ อย่าวิ่งออกไปสร้างเรื่องข้างนอกอีกเลยนะ พ่อหนูกับพวกลุง ๆ ทหารเขาจะเหนื่อยตายกันหมดแล้ว!” ผู้บัญชาการกองทัพภาคตะวันตกเฉียงใต้: “น้องหลีหลีจ๋า คราวนี้เรางด ‘เผาโรงงานยาเสพติด’ กันสักรอบเถอะนะ ถือว่าลุงขอ!” บรรดาผู้การกองทัพอื่น ๆ : “น้องไป๋หลีคนเก่ง ทางนี้ปูพรมแดงพร้อมต้อนรับหนูเสมอเลยจ้า!”