กำลังเปิดหนังสือ
ถูกญาติตัวเองจัดฉากให้ตราหน้าว่ายั่วพี่เขย ทุ่มเทให้จวนโหวจนตัวตาย กลับได้แค่คำว่า "นางกำลังไถ่บาป"
ข้าคือเสิ่นซวงอวี่ สตรีที่ทั้งเมืองหลวงรู้ว่า "ฉวยโอกาสตอนพี่สาวใกล้ตาย ปีนเตียงพี่เขย" สุดท้ายต้องทิ้งคู่หมั้นของตัวเอง แต่งเข้าจวนโหวหย่งซิ่นเป็นภรรยาคนใหม่ของสามีพี่สาว
สามปีมานี้ ข้าดูแลบัญชีทั้งจวน รับใช้แม่สามี เลี้ยงลูกเลี้ยงสามคนไม่เคยบ่นสักคำ ได้อะไรกลับมาน่ะหรือ? สามีที่ไม่เคยแตะต้องตัวข้า ลูกเลี้ยงที่มองข้าเป็นศัตรู และโทษคุกเข่าในหอพระเพียงเพราะข้าสั่งตัดต้นหลิวที่ทำให้ลูกเขาป่วย
แล้ววันหนึ่ง ข้าที่ตัวร้อนจนแทบล้ม ก็เห็นตัวอักษรสีทองลอยผ่านตา
【บ้าเอ๊ย! ละครน้ำเน่าแบบนี้ก็มีคนเล่นด้วย? สามีเย็นชา ลูกเลี้ยงตาขาว ญาติใจทมิฬ ยังมัวทนอยู่ทำไม!】
ผู้หญิงที่พิมพ์ข้อความนั้นชื่อเย่ฉิง ดาราสาวจากอีกหลายร้อยปีข้างหน้า ที่เพิ่งตัดขาดพ่อกับพี่ชายสุดลำเอียง และเพิ่งบอกเลิกแฟนที่แอบปันใจให้น้องสาวต่างแม่ นางบอกข้าว่าถ้าทนต่อไป ข้าจะตรากตรำอยู่ที่นี่ยี่สิบปีจนตาย โดยไม่มีใครเหลียวแล
ร้ายกว่านั้นคือ คืนที่ข้าตื่นขึ้นในห้องพี่เขย...ไม่ใช่ความผิดพลาดของข้าเลยสักนิด
ความจริงที่เหลือ จะทำให้ข้าล้มทั้งยืน หรือจะทำให้ข้าลุกขึ้นทวงชีวิตคืน?