กำลังเปิดหนังสือ
ชาติก่อนผมมันโง่เองที่หลงคิดว่าการทุ่มเทหยาดเหงื่อทั้งหมดให้ 'ลูกชายคนโต' จะทำให้ตระกูลเชิดหน้าชูตาได้ ผลลัพธ์น่ะเหรอ? เมียคู่ทุกข์คู่ยากต้องทำงานหนักจนตาย ลูกคนอื่นบ้านแตกสาแหรกขาด ส่วนไอ้ลูกหมอหัวแก้วหัวแหวนที่ส่งเสียจนจบปริญญากลับถีบหัวส่งผมอย่างไม่ไยดี ปล่อยให้ผมถูกรถชนตายอย่างโดดเดี่ยว!
แต่สวรรค์ดันเล่นตลกหรือเวทนาก็ไม่รู้ เสียงฟ้าร้องเปรี้ยงดึงวิญญาณผมกลับมาในยุค 80 อีกครั้ง... และภาพตรงหน้าก็คือไอ้ลูกชายตัวดีที่กำลังยืนพ่นน้ำลาย ฉอด ๆ ขู่เอาเงินเก็บทั้งบ้านไปชุบตัวเมืองนอก แถมยังกล้าดูถูกแม่ตัวเองว่าโง่เง่าไร้การศึกษา ขู่ว่าถ้าไม่ให้เงิน มันจะยอมลดตัวไปแต่งเข้าบ้านเมียให้ผมต้องอับอายขายขี้หน้า!
คิดว่าผมจะทำยังไง? รีบก้มหัวกู้หนี้ยืมสินมาประเคนให้มันเหมือนชาติก่อนน่ะเหรอ? ฝันไปเถอะ! เพียะ! ฝ่ามืออรหันต์ของอดีตทหารผ่านศึกฟาดเปรี้ยงเข้าเต็มกรามจนมันหน้าหัน "หนังสือที่เรียนมาน่ะลงท้องหมาไปหมดแล้วเรอะ ถึงได้กล้ามาขึ้นเสียงกับแม่แก!"
ชาตินี้อย่าหวังว่าผมจะยอมเป็นวัวเป็นควายให้แกสูบเลือดสูบเนื้ออีก ลูกมีตั้งห้าคน ชามน้ำใบนี้ผมจะถือให้ตรงเป๊ะ ใครกตัญญูผมหนุนหลัง ใครเนรคุณก็ไสหัวไปหาเงินเอาเอง! ส่วนเงินเดือนในโรงงานของผม... ขอเอาไปซื้อครีมหอม ๆ กับชุดสวย ๆ มาปรนเปรอเมียรักให้ชื่นใจก่อนดีกว่า
อะไรนะ? ไอ้ลูกเวรมันไม่ยอมจบ วิ่งแจ้นไปฟ้องพ่อตารองผอ. หวังจะใช้อำนาจมากดดันผมงั้นเหรอ? หึ ผ่านสมรภูมิจริงมาจนรอดชีวิต มีหรือผมจะกลัวลิ่วล้อพรรค์นี้... มีแผนชั่วอะไรก็งัดออกมาให้หมด เดี๋ยวพ่อคนนี้จะสั่งสอนให้รู้เองว่า นรกบนดินมันหน้าตาเป็นยังไง!