ทะลุมิติยุค 60: โดนบังคับแต่งอันธพาล ได้! คุณหล่อไป ฉันหาเงินเลี้ยงเอง

ฉันชื่ออันจื่อเซวียน นักเขียนนิยายออนไลน์วัย 27 ที่ทำไร่เลี้ยงสัตว์ในมิติส่วนตัวมากว่ายี่สิบปี จู่ ๆ ก็มีเสียงใส ๆ โผล่มาบอกว่า "พี่สาว ร่างนี้ใกล้หมดอายุแล้วนะ" แถมบอกไม่จบประโยคอีกต่างหาก

ใกล้ตายแล้วทำยังไงดี? คำตอบง่ายมาก ช้อป! ฉันเหมาตลาดค้าส่งจนเกลี้ยง ทั้งผ้าห่ม เสื้อผ้า ยา ผ้าอนามัยร้อยลัง หนังสืออีกสามพันเล่ม ยัดทุกอย่างเข้ามิติ แล้วก็หลับไปจริง ๆ

ลืมตาอีกที ฉันกลายเป็นเด็กสาววัย 18 ในปี 1960 ปีที่ทั้งประเทศอดอยาก เจ้าของร่างเดิมสอบติดมหาวิทยาลัยเมืองหลวง แต่แม่เลี้ยงกับน้องสาวต่างแม่อยากได้ที่นั่งนั้น เลยจัดฉากให้ตกน้ำ ให้ "อันธพาล" มาช่วยขึ้นฝั่ง แล้วบีบให้แต่งงานเพราะ "เสียตัว" ไปแล้ว ส่วนพ่อแท้ ๆ นอกจากไม่ช่วย ยังยึดทองคำที่แม่ผู้ล่วงลับทิ้งไว้เป็นสินเดิมไปหน้าตาเฉย

อันธพาลคนนั้นชื่อยวี่เหว่ยฉี หน้าหล่อยิ่งกว่าดาราที่ฉันเคยกรี๊ด แถมเฝ้าไข้ทั้งคืน ชงไข่ใส่น้ำตาลแดงให้กินอีก แบบนี้เรียกอันธพาลเหรอ? ฉันเลยขอเขาแต่งงานซะเอง "คุณหล่อไป ฉันหาเงินเลี้ยงเอง!"

พ่อตามมาทวง "บุญคุณที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดู" ขอโทษนะ ทองคำยี่สิบกว่าแท่งที่ยึดไปยังไม่พอเหรอ? ที่เรียนฉันไม่ยกให้ใคร ครอบครัวนี้ฉันก็ไม่เอาแล้ว แต่ทะเบียนบ้านของฉันยังอยู่ในมือเขา... แล้วว่าที่สามีที่ยิ้มหวานคนนั้น ทำไมพูดคำเดียวพ่อถึงเงียบกริบ?