กำลังเปิดหนังสือ
บทนำ
"ที่พิมพ์มาตั้งเยอะเนี่ย... จะขอยืมเงินฉันใช่ไหม"
"ใช่ ขอยืมสักหมื่นนึง"
"นายเป็นแค่นักศึกษา ปวส. วันๆ ขลุกอยู่แต่ในร้านเน็ตเล่นเกม จะเอาอะไรมาคืนฉัน"
...
ย้อนเวลากลับมาในปี 2008 วิกฤตการเงินกวาดล้างไปทั่วโลก วาณิชธนกิจยักษ์ใหญ่อย่างเลห์แมนบราเธอร์สล้มครืน
ในขณะที่นักลงทุนพากันเทขายทิ้งด้วยความตื่นตระหนก เฉินหรานกลับเอาเงินแต๊ะเอีย 10,000 หยวนที่ยืมจากเพื่อนคุยออนไลน์สาว... ไปเทหมดหน้าตักช้อนซื้อแร่เงินในร้านเน็ต!
ปั้นพอร์ตจากสองหมื่นเป็นหลักแสน... จากหลักแสนทะยานสู่หลักสิบล้าน ท่ามกลางกระแสนโยบายอัดฉีดโครงสร้างพื้นฐานสี่ล้านล้านหยวนอันบ้าคลั่ง ลากยาวไปจนถึงมหากาพย์สงครามแย่งชิงตลาดในยุคโมบายอินเทอร์เน็ต
หลายปีต่อมา เมื่อนักข่าวขอสัมภาษณ์อดีตเด็ก ปวส. ผู้สร้างอาณาจักรธุรกิจระดับล้านล้านหยวนคนนี้ เฉินหรานทำเพียงแค่ยิ้มบางๆ
"ตอนแรกน่ะ... ผมก็แค่อยากหาค่าขนมนิดหน่อย แล้วก็กะว่าจะพาผู้หญิงที่ให้ผมยืมเงินคนนั้นไปเลี้ยงข้าวสักมื้อ... ก็เท่านั้นเองครับ"