วันหนึ่ง...ทั้งสํานักก็หายไป เหลือแค่ข้ากับระบบเทพทรู

ทะลุมิติมาอยู่ในโลกแฟนตาซี หนิงฝานกลายเป็นศิษย์เตรียมสำนักสายนอกของขุมกำลังระดับท็อปอย่าง "สำนักไท่อี้"
วันหนึ่ง หนิงฝานผู้มีพรสวรรค์ระดับธรรมดาตื่นขึ้นมาตามปกติ แต่กลับพบเรื่องประหลาดใจว่าคนทั้งสำนักหายไปไหนกันหมด!
ในตอนนั้นเองระบบก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับบอกหนิงฝานว่าอีกสามปี โลกนี้จะต้องเผชิญกับมหันตภัยครั้งใหญ่
ภายใต้มหันตภัยนี้ สิ่งมีชีวิตร้อยละเก้าสิบเก้าจะสูญสิ้น!
เพื่อเอาชีวิตรอด หนิงฝานทำได้เพียงพึ่งพาความช่วยเหลือจากระบบ และเริ่มตั้งใจฝึกฝนอย่างหนักหน่วงภายในสำนักที่ไร้ผู้คนดูแล
คัมภีร์วิชาระดับท็อปในหอคัมภีร์? ยาโอสถชั้นเลิศในห้องหลอมยา? น้ำนมปราณหมื่นปีในเขตหวงห้ามของสำนัก? เตียงหยกเย็นของสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้เย่อหยิ่ง?
ทั้งหมดนี้กลายเป็นตัวช่วยฟรีๆ ของเขาแล้ว!
ระดับการบำเพ็ญเพียรของหนิงฝานก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว!
……
แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ คนทั้งสำนักไม่ได้หายตัวไปอย่างกะทันหัน แต่เป็นเพราะอุบัติเหตุบางอย่าง ทำให้ทุกคนถูกขังรวมกันอยู่ในเขตแดนลับเหนือสำนัก
เขตแดนลับแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักด้วยตัวเอง มันมีพลังในการซ่อนเร้น คนที่อยู่ข้างในสามารถมองเห็นข้างนอกได้ แต่คนที่อยู่ข้างนอกจะไม่สามารถมองเห็นข้างในได้
ดังนั้น ทุกการกระทำของหนิงฝาน จึงอยู่ในสายตาของคนทั้งสำนัก!
เจ้าสำนัก: "เจ้าเด็กดื้อคนนี้ ถึงกับกล้าแอบเรียนเคล็ดวิชาลับของสำนักเรา"
ผู้อาวุโสยอดเขาโอสถ: "ไม่ใช่สิ? เจ้านั่นกินยาโอสถระดับแปดของข้าเป็นขนมเลยเหรอ?"
ปรมาจารย์หลอมศาสตรา: "นั่นมันเหล็กเย็นหมื่นปีเชียวนะ!
เจ้าหลอมมันเป็นหรือเปล่าถึงได้โยนเข้าไปในเตาแบบนั้น?"
เหล่าศิษย์ต่างพากันคลุ้มคลั่ง: "หนิงฝานสมควรตายนัก!
เขากล้าดียังไงไปนอนบนเตียงเย็นของสตรีศักดิ์สิทธิ์ แถมยังสูดดมกลิ่นของนางอย่างกับพวกโรคจิตอีก"
ในตอนแรก คนทั้งสำนักต่างก็โกรธแค้น!
แต่เมื่อเห็นหนิงฝานสามารถเปลี่ยนพลังของยาโอสถระดับแปดได้อย่างสมบูรณ์แบบ หลอมสร้างอาวุธเทพจากเหล็กเย็นหมื่นปี หรือแม้กระทั่งฝึกฝนวิชาศักดิ์สิทธิ์ที่ยากที่สุดของสำนักได้สำเร็จ เสียงทั้งหมดก็ค่อยๆ เงียบหายไป
ไม่ใช่แล้วพวก… เจ้าทำได้จริงๆ เหรอเนี่ย?!