ทะลุมิติสู่ยุค 70 ฉันไม่ขาดอะไรเลย... ขาดแค่นายทหารคนนั้นแหละ!

หูชีตื่นขึ้นมาอีกครา กลับพบว่าดวงวิญญาณได้ทะลุมิติย้อนเวลามายังปี 1957 เสียแล้ว อ้าปากขึ้นมาก็ส่งเสียงได้แค่อุแว้ๆ

เธอถึงกับเหวอไปครู่หนึ่ง กลอกตาไปมาจนเริ่มประมวลสถานการณ์ได้ จากนั้นก็หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี

‘มาเกิดใหม่ตั้งแต่แบเบาะเนี่ยดีจริง รู้เรื่องล่วงหน้าหมดทุกอย่าง แค่ขยันขันแข็งก็ไม่มีวันอดตายแล้ว!’

แต่เดี๋ยวก่อน... เธอขาดอยู่อย่างหนึ่ง ขาดผู้ชายน่ะสิ!

และดูเหมือนฟ้าจะฟังคำขอ พอบ่นหาไม่ทันไร ผู้ชายก็ลอยมาตรงหน้า! แค่เดินออกจากหุบเขาเพื่อไปรับใบจบการศึกษา นั่งกินข้าวอยู่ดีๆ เธอกลับคว้า “ลาภก้อนโต” ติดไม้ติดมือกลับมาเสียได้

★

ทำไมมนุษย์เราถึงต้องแต่งงานกันด้วยนะ???

ไฉอี้ ผู้ผ่านสมรภูมินัดดูตัวมามากกว่าร้อยครั้ง ถูกสหายสนิท “ลากคอ” ออกมาดูตัวตามธรรมเนียมปฏิบัติอีกหน แน่นอนว่าล่มไม่เป็นท่าตามความคาดหมาย ทว่า... กลับมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

แม่สาวน้อยที่ ‘เสนอหน้าขันอาสาตัวเอง’ กับสหายสนิทที่ ‘ดีใจจนเนื้อเต้น’ ดันเข้าขากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย แล้วต่อหน้าต่อตาเขานี่แหละ... ทั้งสองคนก็จับเขา ‘ขายทอดตลาด’ ไปเฉยเลย???

เมื่อนายทหารร่างยักษ์หน้าโหดควงสาวน้อยผิวขาวผุดผ่องย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านพักทหาร ทั้งในและนอกกองทัพก็แตกตื่นพากันซุบซิบ ทุกคนต่างฟันธงว่าคู่นี้ไปกันไม่รอดแน่

ทว่าเบื้องหลังประตูที่ปิดสนิท สองสามีภรรยากลับจับมือสร้างตัว ใช้ชีวิตแสนสุขขึ้นเรื่อยๆ จนน่าอิจฉา ทั้งเก็บสมุนไพรบำรุงสุขภาพ ทั้งส่งเสบียงช่วยเหลือพื้นที่ประสบภัย... ทำเอาคนนอกได้แต่มองตาปริบๆ ด้วยความริษยา อยากเข้ามาประจบเอาใจก็ไม่ทันเสียแล้ว!

แค่นี้ยังจิ๊บจ๊อยนัก... พอสายลมแห่งการปฏิรูปพัดผ่านเข้ามา อย่าว่าแต่เสบียงเลย แม้แต่ภูเขาทั้งลูกนี้ก็กลายเป็นกรรมสิทธิ์ของฉันแล้วย่ะ!