เมืองนี้ลืมคนวันละหนึ่งคน

อีจุนโฮ เจ้าหน้าที่ตรวจข้อมูลของสำนักงานเขต พบความผิดปกติประหลาดในห้องพักแห่งหนึ่ง—ทะเบียนระบุว่ามีผู้อยู่อาศัยเพียงคนเดียว แต่ค่าน้ำ ค่าไฟ รถ

และสิ่งของในบ้านกลับบอกชัดว่าที่นั่นเคยมี สองคน

เวลา 03:17 น. ของทุกคืน จำนวนประชากรจะลดลงหนึ่งคน โดยไม่มีบันทึกการตาย ไม่มีการย้ายออก และไม่มีใครจำได้ว่าคนที่หายไปคือใคร

สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือ เมืองไม่ได้ลบทุกอย่างทิ้ง

รองเท้ายังอยู่

แก้วน้ำยังอยู่

รูปถ่ายยังมีช่องว่าง

คนรอบตัวจำชื่อไม่ได้ แต่ร่างกายและนิสัยยังหลงเหลือเศษความทรงจำบางอย่างไว้

เมื่อจุนโฮพบว่าบ้านของตัวเองก็มีห้องหนึ่งที่เขาจำไม่ได้ว่าเคยมีใครอยู่ และสมุดปริศนาเล่มหนึ่งเขียนไว้ว่า

“ถ้าพี่กำลังอ่านเล่มนี้ แปลว่าหนูหายไปแล้ว”

เขาจึงเริ่มตามหาร่องรอยของคนที่เมืองลืม และค่อย ๆ พบว่า คนเหล่านั้นอาจไม่ได้หายไปจากโลกจริง ๆ

พวกเขาอาจยังอยู่ใน อีกเมืองหนึ่ง เมืองที่ถูกสร้างจากทุกสิ่งที่โลกฝั่งนี้เลือกจะลืม

และถ้าเขาหยุดมันไม่ได้ วันหนึ่งเมืองอาจไม่เหลือใครให้ลืมอีกต่อไป