(จบแล้ว) เกิดใหม่ยุค 90: สามีสายนอนเปื่อยอย่างผม เมียสวยหยาดฟ้ายังไงก็ไม่ยอมหย่า!

ชาติก่อน ผมคือ "ไอ้ขี้แพ้ไม่ได้ความ" ประจำห้องเช่าซอมซ่อ อ้างว่าขาเจ็บแล้วนอนเปื่อยไม่ยอมทำงานทำการมาสามปี ปล่อยให้ 'หยางเมี่ยวยวิ๋น' ภรรยาสาวแสนสวยต้องเหน็ดเหนื่อยหาเงินมาเลี้ยงดูผมให้อิ่มหนำสำราญ

คนรอบข้างเหยียดหยาม พ่อตาแม่ยายขู่จะตัดขาด เพื่อนสนิทเธอยุให้ฟ้องหย่าทุกวี่วัน แต่ถามว่าเธอฟังไหม? ไม่เลยสักนิด! เธอยังเชิดหน้าประกาศลั่นว่า "ผู้ชายของฉัน ฉันเลี้ยงของฉันเอง ใครขัดหูขัดตาก็ไม่ต้องมามอง!" จนสุดท้ายเป็นตัวผมเองที่ทนละอายใจไม่ไหวจนขอแยกทาง กว่าจะสร้างตัวจนมีเงินหมื่นล้าน เธอก็จากโลกนี้ไปชั่วนิรันดร์โดยไม่เคยมีใครใหม่อีกเลย

แต่ใครจะคิดว่าสวรรค์จะให้โอกาสแก้ตัว! ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที กลิ่นอับชื้นของห้องเช่าเก่า ๆ กับเสียงพัดลมสนิมเขรอะที่หมุนเอื่อย ๆ ก็กระแทกเข้าเต็มตา... ผมย้อนเวลากลับมาในปี 1994 ยุคที่ทุกอย่างยังเพิ่งเริ่มต้น และบนโต๊ะยังมีชามข้าวต้มอุ่น ๆ กับเงินเดือนทั้งก้อนที่เมียรักวางทิ้งไว้ให้ผมใช้

สายตาเยาะเย้ยจากเพื่อนบ้าน? คำทวงค่าเช่าแบบดูถูกจากป้าเจ้าของบ้าน? คิดว่าผมจะนอนงอมืองอตีนยอมโดนนินทาว่าเป็นไอ้เกาะเมียกินต่อไปเหมือนเดิมงั้นเหรอ? ไม่มีทาง!

ยุค 90 ที่โอกาสทองเกลื่อนกลาดขนาดนี้ ชาตินี้คนอย่าง 'เฉินซ่วย' จะขอควบซาเล้งคันเก่า ลุยธุรกิจตั้งแต่ซ่อมยางยันตั้งโต๊ะขายอาหาร! ชาติตระการตาเงินล้านอยู่ไม่ไกล และเป้าหมายเดียวของผมคือหาเงินมาประเคนให้ภรรยาและลูกสาวสุขสบายที่สุด... เมียจ๋า รอดูฝีมือสามีคนนี้ได้เลย!