เลิกง้อครอบครัวที่รักแต่ตัวปลอม เกิดใหม่ไปพึ่งท่านย่า แล้วทวงหนี้คืน

ข้าคือหลี่ชิงลั่ว คุณหนูตัวจริงของจวนแม่ทัพที่ถูกหมอตำแยสลับตัวตั้งแต่เกิด โตมาในหุบเขาแบบคนรับใช้ กินไม่อิ่ม นอนไม่เต็มตา จนวันหนึ่งตระกูลหลี่ตามหาข้าเจอ ข้านึกว่าในที่สุดก็จะมีบ้านเสียที

ผิดถนัด วันแรกที่ข้าก้าวถึงหน้าประตู หลี่ชิงจู คุณหนูตัวปลอม ทิ้งจดหมายลาตายแล้วจุดไฟเผาตัวเอง พี่ชายตบข้าจนปากแตก "ทำไมคนที่ตายไม่ใช่เจ้า!" ท่านพ่อไม่มองหน้า ท่านแม่เทข้าวที่ข้าทำให้หมากิน ส่วนคู่หมั้นที่หมั้นหมายกันตั้งแต่ข้ายังอยู่ในท้องแม่ ก็ประกาศว่าต่อให้ไม่แต่งงานตลอดชีวิตก็จะไม่แต่งกับนางพิษอย่างข้า

ข้าก้มหน้าไถ่โทษทุกอย่าง แม้แต่เฉือนเนื้อตัวเองทำยาก็ยอม แล้วได้อะไร? ถูกขังในเพิงข้างคอกม้า ขอผ้าห่มสักผืนก็ถูกปาขี้ม้าใส่ สุดท้ายข้าหนาวตายในคืนหิมะตกหนัก และคืนเดียวกันนั้นเอง... หลี่ชิงจูกลับมาบ้านอย่างปลอดภัย ไม่มีรอยไหม้สักนิด

ข่าวว่าข้าตายลอยไปถึงงานเลี้ยงต้อนรับ พวกเขาว่าอย่างไรรู้ไหม? "นางก็เล่นละครตายเหมือนกันหรือ ห่อเสื่อแล้วโยนออกไปให้หมากิน"

ลืมตาอีกครั้ง ข้ากลับมานั่งอยู่บนรถม้า ห่างเมืองจินหลิงแค่ห้าหกสิบลี้ ยังไม่ทันเข้าจวน ยังไม่มีใครเกลียดข้า และหลี่ชิงจูก็ยังไม่ได้จุดไฟ ชาตินี้สายเลือดอะไรนั่นไปตายซะ ข้าจะไม่เดินเข้าประตูจวนแบบคนโง่อีกแล้ว แต่จะเลี้ยวรถไปอารามชิงซงก่อน ที่นั่นมีท่านย่า คนเดียวในตระกูลหลี่ที่อาจเป็นที่พึ่งให้ข้าได้

ทว่าท่านย่ากลับไม่ยอมพบข้า... แล้วถ้าข้าไม่กลับจวน ละครเผาตัวตายของใครบางคนจะยังเล่นต่อได้หรือเปล่า?