กำลังเปิดหนังสือ
เจินหยวนไป๋ เด็กเรียนดีผู้เรียบร้อย บังเอิญชนกับสื่อปู้ฝาน นักเลงประจำโรงเรียนจนอีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บ เลือดนองเต็มพื้น...หลังจากรถพยาบาลพาสื่อปู้ฝานส่งโรงพยาบาล เจินหยวนไป๋ก็เดินกลับบ้านด้วยร่างกายที่ส
เจินหยวนไป๋ เด็กเรียนดีผู้เรียบร้อย บังเอิญชนกับสื่อปู้ฝาน นักเลงประจำโรงเรียนจนอีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บ เลือดนองเต็มพื้น...หลังจากรถพยาบาลพาสื่อปู้ฝานส่งโรงพยาบาล เจินหยวนไป๋ก็เดินกลับบ้านด้วยร่างกายที่สั่นเทาด้วยความกลัว เขาเอ่ยปากอ้อนวอนขอให้พ่อแม่ย้ายโรงเรียนให้ แต่ก็แน่นอนว่าถูกปฏิเสธกลับมาอย่างไม่ต้องสงสัยเจินหยวนไป๋ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรวบรวมความกล้าเพื่อไปเอ่ยคำขอโทษสื่อปู้ฝาน หวังเพียงแค่อีกฝ่ายจะเมตตาตบตีเขาเบามือลงหน่อยทว่าใครจะไปรู้...สื่อปู้ฝานกลับความจำเสื่อม!เจินหยวนไป๋ดีใจจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่ “นายจำฉันไม่ได้จริงๆ เหรอ ฉันเป็นเพื่อนของนายนะ”หลังจากโกหกคำโตออกไปว่าเขาเป็นเพื่อนของสื่อปู้ฝาน ไม่นานเจินหยวนไป๋ก็เริ่มสังเกตเห็นว่า สายตาที่อีกฝ่ายใช้มองเขานั้นเริ่มแปลกไปเรื่อยๆจนกระทั่งวันหนึ่ง สื่อปู้ฝานต้อนเขาชิดกำแพง ตรึงร่างเขาไว้แล้วประทับจูบเบาๆ ลงบนใบหน้าที่กำลังสับสนงุนงง พร้อมกับหัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“เพื่อนอะไรกันล่ะ... ฉันรู้น่าว่านายชอบฉัน ก็เลยใช้โอกาสนี้เข้ามาตีสนิทใช่ไหมล่ะ เด็กดี... ฉันจะยอมให้โอกาสนายสักครั้ง เรียก 'สามี' สิ”เจินหยวนไป๋ถึงกับพูดไม่ออกตื่นสักทีเถอะ!อย่าว่าแต่ชอบนายแบบเพื่อนเลย นี่ฉันเป็นคนทำให้นายเจ็บตัวต่างหากเล่า!นายเอก: เด็กเรียนดี นิสัยเรียบร้อยและขวัญอ่อน ด้วยความกลัวว่าจะถูกโดนซ้อมก็เลยโกหกนักเลงประจำโรงเรียนออกไป แต่ไปๆ มาๆ กลับต้องตกหลุมพลอยโถมารับบทแฟนสาวน้อย (นายเอก) แบบมึนๆ ซะงั้นพระเอก: หลังจากสูญเสียความจำ ก็ตกหลุมคิดไปเองว่าอีกฝ่ายแอบรักตัวเอง จนนำไปสู่การแกล้งคบเป็นแฟน (ที่เจ้าตัวคิดว่าเป็นเรื่องจริง)