กำลังเปิดหนังสือ
ข้ามภพมาเป็นตัวร้ายหลายฐานะ ที่ระบบบัญชาให้หา "พี่ร่วมสาบาน" เพื่อไปต่อกรกับเหล่าบุตรแห่งสวรรค์ แต่ผู้ใดจะไปสู้ให้เหนื่อยยากกันเล่า... สู้ชวนเหล่าพระเอกมาสาบานเป็นพี่น้องกันให้หมดดีกว่า!
ข้ามภพมาครานี้ ดันผูกจิตเข้ากับ... [ระบบพี่น้องข้ามีมากล้น ทว่าข้ามิใช่คนพาลสันดานหยาบ] เสียได้
อืม ไม่ผิดหรอก ข้าคือตัวร้าย ทั้งยังเป็นตัวร้ายที่สวมรอยหลายฐานะเสียด้วย ตัวร้ายในใต้หล้านี้เห็นทีจะสิ้นชีพไปจนหมดสิ้นแล้วกระมัง ไม่ว่าบทบาทตัวร้ายใดๆ ล้วนตกเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว!
ระบบบัญชาให้ข้าเร่งออกผูกไมตรีสาบานเป็นพี่น้องให้มากเข้าไว้ ยิ่งมีพี่น้องร่วมสาบานมากเพียงใด ย่อมยิ่งก้าวไปได้ไกลบนเส้นทางแห่งการเป็นปรปักษ์กับเหล่าบุตรแห่งสวรรค์มากเพียงนั้น
เอาเถิด เป็นปรปักษ์ก็เป็นปรปักษ์... เรื่องราวคุณหนูตัวจริงตัวปลอมงั้นรึ? ประมุขผู้เย่อหยิ่งจองหองงั้นรึ? ข้าล้วนเล่นตามน้ำไปได้ทั้งสิ้น!
ทว่าจู่ๆ ข้ากลับเกิดความคิดอันแยบยลขึ้นมา... สู้ข้าไปขอผูกวาสนาสาบานเป็นพี่น้องกับเหล่าพระเอกเสียเลยมิประเสริฐกว่าหรือ?!
จักรพรรดิเซียนหวนคืนสู่ภพภูมิอย่างนั้นรึ? ข้าว่าเจ้ายังขาดพี่ร่วมสาบานอยู่นะ
เทพสงครามกลับชาติมาเกิดอย่างนั้นรึ? ข้าว่าเจ้ายังขาดพี่ร่วมสาบานอยู่นะ ……
เปิดฉากมาก็ถูกช่วงชิงกระดูกเทวะไปเสียแล้วรึ? ข้าว่าเจ้ายังขาดพี่ชายคอยหนุนหลังอีกสักคน!
สามสิบปีวารีไหลทิศบูรพา สามสิบปีวารีไหลทิศประจิม... หามิได้ ข้าว่าเจ้าเพียงขาดพี่ร่วมสาบานต่างหากเล่า!
สาบานเป็นพี่น้องไปเรื่อยๆ เสพสุขนอนเอกเขนกไปเรื่อยๆ... อืม ระบบ ช่องโหว่ของเจ้านี้ ข้าใช้ได้แนบเนียนเพียงใดกัน?
ระบบ: “……” เจ้ามันร้ายกาจนัก!