เกิดใหม่ครานี้ ขอเปิดโรงเรียนอนุบาลในวังหลังซะเลย

ถงเจีย หว่านหนิง เคยเป็นทั้งฮองเฮาและวิญญาณเร่ร่อน

ชาติก่อนนางทุ่มเทแรงกายแรงใจจนหมดสิ้นเพื่อตระกูล เพื่อความโปรดปราน และเพื่อทายาท ทว่าปลายทางกลับจบลงด้วยการสิ้นพระชนม์ในวัยอันงดงาม ดับสูญไปตั้งแต่ยังสาว

หลังจากกลายเป็นวิญญาณล่องลอยในโลกมนุษย์อยู่นานหลายร้อยปี ใครเล่าจะคิดว่าแค่อยากมุงดูความครึกครื้น กลับถูกถ้วยใบหนึ่งลอยมาฟาดหัวจนทะลุมิติกลับมาในวันที่ ‘องค์ชายสี่’ เพิ่งลืมตาดูโลก!

เมื่อทอดสายตามองทารกน้อยองค์ชายสี่ในห่อผ้าอ้อม คราวนี้นางตาสว่างแจ่มแจ้งแล้ว... ความโปรดปรานของจักรพรรดิล้วนเป็นเพียงเมฆหมอกลอยผ่าน มีชีวิตอยู่อย่างสุขสบายต่างหากคือผู้ชนะที่แท้จริง!

นับแต่นั้น ถงเจีย หว่านหนิง ก็เปลี่ยนไป ปล่อยจอย อู้งาน ปิดประตูตำหนักกินแตงโมดูละครคือจังหวะชีวิตใหม่ ไม่แย่งชิงความโปรด ไม่ทำศึกวังหลัง ไม่เลือกข้าง หนีให้ไกลจากเรื่องวุ่นวายทั้งปวง ในขณะที่สนมคนอื่นแก่งแย่งชิงดี นางกลับเอาแต่ป้อนขนมขุนเจ้าก้อนแป้งตัวน้อย

ด้วยความอบอุ่นเอาใจใส่ของนาง องค์ชายสี่ผู้เคยเย็นชาเงียบขรึมในชาติก่อน กลายเป็น ‘หางน้อย’ ประจำตัวที่ตามติดนางไม่ห่าง องค์ชายแปดผู้แสนเปราะบางและโหยหาความรัก ก็ผูกพันพึ่งพานางอย่างที่สุด แม้กระทั่งคู่แสบอย่างองค์ชายเก้าและองค์ชายสิบ ก็ขยันมาเช็กอินกินฟรีที่ตำหนักทุกวันมิได้ขาด...

คังซีทอดพระเนตรเหล่าองค์ชายที่พากันมาเกาะติดหมกตัวอยู่ในตำหนักกุ้ยเฟยจนลืมเสด็จพ่อ ถึงกับต้องกุมขมับอย่างจนปัญญา

“วังต้องห้ามอันสง่างาม กลายสภาพเป็นโรงเรียนอนุบาลหลวงของตระกูลถงเจียตั้งแต่เมื่อใดกัน!”