กำลังเปิดหนังสือ
[ไม่มีนางเอก], [ดำเนินเรื่องช้า], [ไม่ใช่นิยายสายเสพความฟิน], [เน้นเอาชีวิตรอด], [เด็ดขาดเหี้ยมโหด], [ไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน], [สไตล์บันทึกประจำวัน]
หลังข้ามมิติมายังโลกยุคอวสารที่เกมกลืนกินความจริง เฉียนหมิงต้องตกเป็นทาสทรมานอยู่ถึงสองปีครึ่ง
ในที่สุดเมื่อตื่นพลังสำเร็จ ฉันกลับได้รับพรสวรรค์ติดตัวทรงพลังไร้ต่อต้าน: ชิงวิญญาณ!
【ติ้ง! ตื่นพลังพรสวรรค์ติดตัวหนึ่งเดียว: ชิงวิญญาณ!】
【ชิงวิญญาณ: สังหารเป้าหมายเพื่อชิงทักษะและพรสวรรค์! สามารถชิงซ้ำเพื่อยกระดับอัปเกรดได้!】
นับแต่วินาทีนั้น โลกในสายตาของเฉียนหมิงก็แปรเปลี่ยนไป...
เจ้าหน้าที่ตรวจสอบงั้นเหรอ ในสายตาฉัน นายมีพรสวรรค์ 【ลำดับที่สอง - ตัดสินความตาย】 แถมด้วยทักษะเฉพาะทางสายลอบสังหารอีกสิบอย่าง ทั้ง 【แทงข้างหลัง】 และ 【ปลิดชีพพริบตา】!
พนักงานต้อนรับสมาคมงั้นเหรอ ที่แท้พรสวรรค์ของเธอก็คือ "เป็นมิตร" นี่เอง มิน่าล่ะถึงได้เป่าหูชวนคนกู้เงินเก่งขนาดนี้!
มอนสเตอร์ข้างทางงั้นเหรอ 【หมูป่าขนเหล็ก】?
ให้ตายเถอะ แกมีทักษะมากกว่าฉันตั้งสี่อย่าง ทั้ง 【ซุ่มโจมตี】 และ 【เขี้ยวพุ่งชน】! ถอดมาให้ฉันซะดีๆ!
【ติ้ง! ได้รับทักษะ "การโจมตีด้วยเขี้ยวพุ่งชน" สำเร็จ!】
【ติ้ง! ได้รับทักษะ "เกราะพฤกษา"! พลังป้องกัน +100%!】
【ติ้ง! ได้รับทักษะ "เป็นมิตรกับผืนป่า"! ฟื้นฟูพลังชีวิต 1% ต่อวินาทีระหว่างการต่อสู้!】
ทุกคนต่างคิดว่าเขาเป็นแค่ไอ้กระจอกยากไร้ที่ปลุกได้เพียงพรสวรรค์ขยะอย่าง "กำแพงเหล็ก"
เฉียนหมิงเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาเงียบๆ มองดูทักษะสีทองส่องสว่างเต็มหน้าจอ แล้วเผยรอยยิ้มอันอบอุ่นออกมา
"พวกแกมองฉันเป็นแค่มดปลวก แต่ในสายตาฉัน... พวกแกทุกคนคือคลังทักษะเดินได้!"