กำลังเปิดหนังสือ
เมาจนพลาดไปหนึ่งคืนกับ “หนุ่มโฮสต์” ที่แท้คืออาเล็กหน้าดุของเพื่อนซี้ เช้าวันจันทร์เขากลายเป็นบอสคนใหม่ แล้วต้อนเธอจนติดโต๊ะ “ผู้ช่วยเสิ่น มีอะไรกันแล้ว ไม่ควรให้ทะเบียนสมรสผมสักใบเหรอ”
“ผู้ช่วยเสิ่น มีอะไรกันแล้ว ไม่ควรให้ทะเบียนสมรสผมสักใบเหรอ”
เสิ่นจืออี้คือเด็กดีของตระกูลเสิ่น บ้านที่พ่อเห็นแก่เงิน แม่เลี้ยงหน้าเนื้อใจเสือ และเงินเดือนทุกหยวนถูกโอนออกทันทีที่เข้าบัญชี สิ่งเดียวที่เธอมีคือเพื่อนซี้ ฟู่หมิงซี คุณหนูตระกูลฟู่ที่คอยเตือนเสมอว่า “อาเล็กของฉันทั้งดุทั้งหัวโบราณ เจอเมื่อไหร่ให้วิ่งหนีให้ไว”
แล้ววันที่จับได้ว่าคู่หมั้นที่โตมาด้วยกันนอกใจ เธอก็ดื่มเหล้าเป็นครั้งแรกในชีวิต ตื่นมาในห้องสวีตโรงแรมหรู พร้อมป้ายชื่อบนหัวเตียงที่บอกว่า “หนุ่มโฮสต์” เมื่อคืน คือฟู่จิ่งโจว อาเล็กของเพื่อนซี้!
เธอทิ้งเงินชดเชยหนึ่งหมื่นหยวนกับจดหมายขอโทษแล้วหนีหัวซุกหัวซุน แต่เช้าวันทำงาน ผู้บริหารที่ลงมาคุมบริษัทแทนพ่อของหมิงซีกลับเป็นเขา ผู้ชายที่ติดกระดุมเสื้อถึงเม็ดบนสุด พูดเรื่องบนเตียงด้วยหน้านิ่งเหมือนอ่านรายงาน และยืนยันอย่างจริงจังว่ามีอะไรกันแล้วต้องจดทะเบียน
จากคืนพลาดคืนเดียว กลายเป็นทะเบียนสมรสหนึ่งใบที่ต้องซ่อนจากเพื่อนซี้ เพราะกลัวเสียเพื่อนคนเดียวที่มี เธอเลยบอกหมิงซีว่าสามีเป็นนักธุรกิจแซ่โจว อายุสามสิบเอ็ด ขณะที่ประธานฟู่ผู้เย็นชาในสายตาทุกคน กลับกลายเป็นสามีที่ขี้หึง ขี้อ้อน และตามเก็บกวาดทุกคนที่เคยรังแกเธอ ตั้งแต่คู่หมั้นเก่าจนถึงครอบครัวที่ดูดเลือดเธอมาทั้งชีวิต
แต่ยิ่งเขาดีกับเธอเท่าไร เสิ่นจืออี้ที่ไม่เคยกล้าหวังความรักจากใครก็ยิ่งกลัว เพราะเธอเคยเห็นกับตาว่าผู้ชายคนนี้เย็นชากับคนอื่นได้แค่ไหน และเมื่อความลับที่เขาซ่อนไว้ถูกเปิดออก เธอต้องเลือกว่าจะหนีอีกครั้ง หรือจะเชื่อว่าเขาเฝ้ามองเธอมาตั้งแต่ก่อนที่เธอจะจำเขาได้
ส่วนหมิงซี เพื่อนซี้จอมเสียงดังที่ไล่ตามโจวชิงเหอ เพื่อนของอาเล็กมาหลายปี ก็กำลังจะได้รู้ว่าผู้ชายที่เธอรัก ไม่ใช่คนที่เธอคิด ตั้งแต่ชื่อ
“จือจือ ไม่ต้องกลัว ผมจะเป็นฝ่ายก้มหัวเอง คุณวางใจมารักผมได้ไหม”