กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
เยี่ยหลี ผู้ยิ่งใหญ่ในยุควันสิ้นโลก เสียชีวิตอย่างน่าอนาถท่ามกลางฝูงซอมบี้ เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอพบว่าตัวเองกลายเป็นตัวละครสมทบหญิงผู้น่าสงสารในนิยายยุค 1970
เจ้าของร่างเดิมถูกพ่อแม่ทอดทิ้งไว้ในชนบท หลังจากกลับเข้ามาในเมือง คู่หมั้นของเธอก็ถูกน้องสาวแท้ๆ แย่งชิงไป เมื่อคนทั้งครอบครัวถูกส่งตัวไปชนบท เธอกลับกลายเป็นเหยื่อเพียงคนเดียวและพบกับจุดจบอันน่าเศร้าสลดในท้ายที่สุด
เยี่ยหลีแสยะยิ้ม: ฉันไม่ยอมรับบทเป็นเหยื่อหรอกนะ!
เธอพลิกสถานการณ์และหนีไปเสียตั้งแต่เนิ่นๆ ปล่อยให้พ่อแม่ที่ลำเอียง "ถูกส่งตัวลงชนบทไปตามลำพัง" และอวยพรให้น้องสาวสารเลวกับคู่หมั้นมี "การแต่งงานที่มีความสุข"
ในชาตินี้ เธอต้องการเพียงแค่วางตัวเงียบๆ และใช้ชีวิตอย่างสงบจนกระทั่งถึงยุคปฏิรูปและเปิดประเทศ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เธอจะกลายเป็นเศรษฐีนีได้
แต่คนพวกนั้นก็ยังคงไม่ยอมอยู่นิ่ง—
คนสารเลวกำลังจะกลับมาตามตอแยงั้นเหรอ? งั้นก็ปล่อยให้เขาตกต่ำจมดินไปซะ! น้องสาวสารเลวคนนั้นพยายามจะใส่ร้ายฉันอีกงั้นเหรอ? งั้นก็ส่งเธอไปดัดสันดานที่ไร่นาเสียเลย!
เยี่ยหลีกำลังพักผ่อนอย่างสบายอารมณ์ ตอนที่เธอตกเป็นเป้าหมายของผู้นำหน้าตายคนนั้นโดยไม่ทราบสาเหตุ เขารุกคืบกดดันเธออย่างไม่ลดละ เสนอตัวของเขาเองให้อย่างหมดจด และกระทั่งยังยืนกรานที่จะดึงเธอเข้าสู่กิจการของเขา เยี่ยหลีอยากจะปฏิเสธ แต่เมื่อมองดูใบหน้าอันเย็นชาและกล้ามท้องแปดแพ็กอันเย้ายวนใจของเขา... เฮ้อ สถานการณ์มันบีบบังคับ ดูเหมือนว่าการลุกขึ้นมาโม่ธัญพืชก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไรขนาดนั้นเลยไม่ใช่หรือ?