กำลังเปิดหนังสือ
เจียงหยางตื่นขึ้นในโลกที่ห้วงลึกรุกรานมนุษย์ พร้อมระบบสืบทอดพลังยมทูต แม้ถูกตราหน้าว่าเป็นขยะระดับ F แต่เขากลับปลดล็อกดาบฟันวิญญาณสุดแกร่ง ล่าฮอลโลว์ เก็บแต้มวิญญาณ และไต่สู่จุดสูงสุดเหนือเหล่าอัจฉริย
ในพิธีปลุกพลัง เจียงหยางกลับปลุกพลังประเภทอาวุธระดับ F ขึ้นมาได้—ดาบถังขึ้นสนิมเล่มหนึ่ง
เมื่อฮอลโลว์ปรากฏตัวขึ้นกลางเมืองอย่างกะทันหัน แฟนสาวของเขาเลือกที่จะเบือนหน้าหนี ไม่อยากข้องเกี่ยวกับเจียงหยางอีกต่อไป เพื่อนร่วมชั้นต่างหัวเราะเยาะกันอย่างสนุกสนาน แม้แต่อาจารย์ยังได้แต่ส่ายหน้า ก่อนกำชับให้เขาหลบไปอยู่ไกล ๆ อย่าออกมาเป็นตัวถ่วงของทุกคน
ทว่าเจียงหยางกลับไม่โกรธสักนิด เขาเพียงหัวเราะ ก่อนพลิกข้อมือฟันดาบออกไป
“จงโปรยปราย... เซ็มบงซากุระ!”
ดาบถังขึ้นสนิมงั้นเหรอ?
นี่มันเรียกว่า ดาบฟันวิญญาณ ต่างหาก!
พลังเลือดลมไม่พอ?
สิ่งที่ฉันฝึกคือ แรงดันวิญญาณ ที่ทำให้แม้แต่วิญญาณยังต้องสั่นสะท้าน!
ช้าเกินไป?
งั้นก็ลองทำความรู้จักกับ ชุนโป ดูหน่อยเป็นไง!
จนกระทั่งวันนั้นมาถึง...
สัตว์อสูรต่างมิติระดับราชันแห่งห้วงลึกได้จุติลงมา ผลักทั้งเมืองเข้าสู่สถานการณ์สิ้นหวัง เหล่ายอดฝีมือระดับสูงต่างหมดหนทาง ได้แต่รอรับความตาย
ท่ามกลางสายตาของทุกคน เจียงหยางถือ “ดาบถังขึ้นสนิม” เล่มนั้น ก่อนทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ปลายดาบชี้ลงเบื้องล่าง ขณะที่เสียงของเขาดังก้องไปทั่วผืนฟ้า
“สรรพสิ่งทั่วหล้า... จงมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน”
“ริวจินจักกะ!”
เพียงชั่วพริบตา เปลวเพลิงมหาศาลก็โหมกระหน่ำ กลืนกินกองทัพสัตว์อสูรนับแสนจนสิ้น!
ทั้งโลกออนไลน์ถึงกับคลั่ง
“นี่แกเรียกของแบบนี้ว่าเศษเหล็กระดับ F งั้นเหรอ?!”