เกิดใหม่ยุค 80: แต่งทหาร 7 ปีไม่เคยแตะตัว ชาตินี้ขอหย่า ยกให้รักแรกไป

ฉันชื่อถังหรูเป่า แอบรักผู้ชายคนหนึ่งตั้งแต่อายุสิบสาม แล้วก็ได้แต่งกับเขาสมใจ... ตามคำสั่งเสียของพ่อที่สละชีพ ไม่ใช่เพราะเขารักฉัน

แต่งกันมาหลายปี โจวจิ่งหรานไม่เคยแตะตัวฉันสักครั้ง แต่กลับดูแล "ถูซิ่วซิ่ว" นักร้องนักเต้นดาวเด่นคณะศิลปะ แม่ม่ายลูกติดที่เป็นรักแรกของเขา ราวกับไข่ในหิน ส่วนฉันทั้งทำกับข้าว ซักผ้า ยอมควักเงินบำนาญของพ่อไปเลี้ยงสองแม่ลูกนั่น จนเก็บกดมาทั้งชีวิตและป่วยเป็นมะเร็งเต้านม

วันที่ฉันตาย เขากำลังจัดงานแต่งให้ลูกสาวของถูซิ่วซิ่ว พยาบาลโทรไปแจ้ง เขาตอบกลับว่า "ถ้าอยากตายนักก็ตายไป เผาให้เป็นเถ้าไปเลย"

ลืมตาอีกที ฉันกลับมาอยู่ที่ค่ายทหารซีฝูในปี 1981 ตรงหน้าคือถูซิ่วซิ่วที่จงใจเทแกงไก่ร้อน ๆ ใส่มือตัวเอง แล้วโจวจิ่งหรานก็สั่งให้ฉันขอโทษเหมือนเดิมเป๊ะ

ขอโทษเหรอ? ได้สิ งั้นให้แผลนั้นเป็นฝีมือฉันจริง ๆ ไปเลยแล้วกัน

ชาตินี้ไม่ทำกับข้าวให้ ไม่ปรนนิบัติรักแรกของใคร โดนด่าก็สวนกลับทันที แล้วใบหย่าก็ส่งถึงมือผู้การการเมืองเรียบร้อย... แต่ทำไมคนที่อยากได้รักแรกมาทั้งชีวิตอย่างเขา ถึงยังไม่ยอมเซ็นล่ะ?