แม่หนี พ่อร้อง ข้าวไม่มี! ย้อนปี 1959 ระบบดันส่งฉันไปกวาดตลาดยุคใหม่ เก็บของเหลือเลี้ยงทั้งหมู่บ้าน!

แม่หนี พ่อร้อง ข้าวไม่มี! ย้อนปี 1959 ระบบดันส่งฉันไปกวาดตลาดยุคใหม่ เก็บของเหลือเลี้ยงทั้งหมู่บ้าน! จบ

ไรท์มีไรจะบอก

แกกก! ไรท์ขำพ่อลูกคู่นี้จนปวดท้อง! พ่อรูปร่างเหมือนนักรบ แต่ใจบางกว่าทิชชู เจอเรื่องนิดเดียวก็ร้องไห้โฮ ส่วนลูกสาววัยสิบห้าต้องคอยปลอบ คอยหาเสบียง นี่พ่อหรือเด็กอนุบาลที่นางเอกต้องเลี้ยงเพิ่ม?!

ที่ตลกร้ายคืออวี๋เจียวเจียวกลับมาปี 1959 ช่วงข้าวยากหมากแพง ไรท์นึกว่าระบบจะประเคนทองให้ ที่ไหนได้... ส่งคุณหนูไปเป็นแม่บ้านตลาดค้าส่งยุคใหม่จ้า! ผักเหลือ ไข่แตก ของที่คนอื่นเมิน กลับมีค่าราวกับทองคำ!

โอ๊ย ไรท์สะใจนางเอกมาก ปากแซ่บ มือหนัก สมองไว ใครคิดจะรังแกพ่อขี้แย ระวังจะได้ร้องหนักกว่าพ่อ! เห็นภาพคุณหนูถือไม้กวาดสู้ชีวิต ไรท์ก็อยากกดอ่านแล้ว แล้วของเหลือจากตลาดจะเปลี่ยนชะตาทั้งหมู่บ้านได้ยังไงเนี่ย?!

เรื่องย่อ

ย้อนกลับมาปี 1959 ทั้งที อวี๋เจียวเจียววัยสิบห้ากลับเจอชีวิตที่ชวนอยากตายอีกรอบ—แม่หอบสมบัติหนี พ่อนั่งร้องไห้ ข้าวในบ้านแทบไม่มี แถมภัยอดอยากกำลังมาเยือน!

“พ่อ! หยุดร้องก่อนเถอะ น้ำตาพ่อเอามาหุงข้าวไม่ได้!”

นึกว่าสวรรค์จะสงสาร ส่งระบบเศรษฐีมาช่วยพลิกชะตา ที่ไหนได้... ระบบเจ้ากรรมดันส่งเธอข้ามเวลาไปเป็นพนักงานทำความสะอาดในตลาดค้าส่งยุคปัจจุบัน!

“คนอื่นได้ทอง ได้เงิน ได้ของวิเศษ ส่วนฉันได้ไม้กวาดเนี่ยนะ?! เดี๋ยวก่อน... ผักที่เขาทิ้งนั่นยังดีอยู่ไม่ใช่เหรอ!”

เมื่อเศษผัก ไข่แตก และของเหลือที่คนยุคใหม่ไม่ชายตามอง กลับเป็นสมบัติล้ำค่าในยุคที่ผู้คนกำลังอดตาย อวี๋เจียวเจียวจึงเริ่มภารกิจกวาดเสบียงกลับบ้าน ก่อนจะค่อย ๆ ปลดล็อกตลาดหมื่นโลกและโอกาสเปลี่ยนชะตาของทั้งหมู่บ้าน!

แต่ใครจะเชื่อว่าในวันที่คนทั้งหมู่บ้านกำลังจะอดตาย... ความหวังเดียวของพวกเขากลับเป็นเด็กสาวที่กำลังถือไม้กวาดเก็บของเหลืออยู่ในตลาดคนละยุค?!