กำลังเปิดหนังสือ
ในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนที่ฝ่ายธรรมะกำลังกดหัวฝ่ายอธรรมลงไปถูพื้น ลู่เซ๋อกลับปลดล็อก 'ระบบบุตรแห่งมาร' ขอเพียงสังหารผู้บำเพ็ญเซียนฝ่ายธรรมะได้ ก็จะสามารถเพิ่มพูนระดับพลังบำเพ็ญได้ทันที
อะไรนะ? แม้แต่การตายในค่ายกลมายาก็นับด้วยอย่างนั้นหรือ?
ลู่เซ๋อผู้มีอาชีพเดิมเป็นนักออกแบบเกม จึงตัดสินใจที่จะมอบ 'ความสั่นสะเทือนเล็กๆ น้อยๆ (อันยิ่งใหญ่)' ให้แก่เหล่าผู้บำเพ็ญเซียนในโลกใบนี้...
ผู้อาวุโสสำนัก: "เกม 《มารวิ่งหนี》 นี่คือสิ่งใดกัน? เหตุใดพวกศิษย์ถึงไม่ยอมกัมมัฏฐาน แล้วเอาแต่เล่นสิ่งนี้กันหมด?!!"
ศิษย์สืบทอด: "ท่านกำลังจะบอกว่า... ขอเพียงเชี่ยวชาญเกม 《มารขยี้》 ก็จะสามารถมองกลอุบายของฝ่ายมารได้ออกอย่างนั้นหรือ?"
มหายุทธ์เร้นกาย: "ผู้เฒ่าเช่นข้าเหตุใดถึงยอมออกจากหุบเขาน่ะหรือ? ข้าว่าท่านต้องไปถามเจ้าสุนัขลอบลอบทำร้ายข้าเมื่อวานในเกม 《นิรันดร์ไม่ดับสูญ》 เสียแล้วล่ะ!"
นักบำเพ็ญไร้สังกัด: "เกม 《ยุทธการทวีปเซียนเยือน》 มันสนุกเกินไปแล้ว! ต่อให้ถือแค่มีดสั้นวิ่งลุย ก็ยังฟาร์มหาหินวิญญาณออกมาได้..."
ราชบุตรแห่งสำนัก: "จิตแห่งธรรมะของข้ามั่นคงยิ่งนัก ไม่เคยถูกสิ่งใดสั่นคลอน... เว้นเสียแต่ค้อนเหล็กสีดำเล่มนั้น"
เชื้อพระวงศ์: "รูปลักษณ์สกินเพิ่มค่าพลังบ้างได้หรือไม่? ต่อให้ราคาหนึ่งหมื่นหินวิญญาณ ข้าก็ยอมจ่าย!!"
เจ้าสำนัก: "ตกลงมันเป็นผู้ใดกันแน่ที่กำลังสร้างความวิบัติให้สำนักของข้า!!!"