ย้อนเวลากันเถอะค่า! เรื่องมันยาวมาก ผู้แปลอาจจะตั้งเหรียญอีกที 300 ตอนนะคะ

สุสานหลังเขาหมู่บ้านเจ้าเจีย เจ้าจินอาน นั่งอยู่บนพื้นกับหลุมศพของย่า บุหรี่คาอยู่ในมือ ขี้บุหรี่จะหล่นไม่หล่น ข้างตัวมีเหล้าเหมาไถเฟยเทียนขวดละ 2,600 หยวนที่เขาซื้อมาทั้งที่ตัวเองไม่เคยดื่มเหล้า เพราะคนบอกว่ามันอร่อย เขาอยากให้ย่าได้ชิม คนที่ประหยัดมาทั้งชีวิต

เขาหย่ามาสามปีแล้ว แต่ไม่เคยกล้าบอกย่า

สิ่งที่เขาพูดกับหลุมศพคือเรื่องที่คนหาว่าเขาไม่รู้จักยืดหยุ่น ว่าตกยุค ว่าซื่อเกินไป แม้แต่เพื่อนสนิทก็ว่าเขาล้าหลัง ย่าสอนให้เขาเป็นคนตรงและจริงใจกับคน แล้วเขาก็ทำตามมาทั้งชีวิต จนได้ผลลัพธ์แบบนี้ คำถามสุดท้ายที่เขาถามคือ "หรือว่าที่เราเชื่อมาทั้งชีวิตมันผิด"

แล้วเขาก็ย้อนกลับไปปี 2006 ตอนเพิ่งจะเป็นนักศึกษาป้ายแดง

ชาตินี้เขายังมาจากหมู่บ้านเหมือนเดิม ยังเป็นเด็กที่ใครก็ติดป้ายว่า "นักศึกษายากจน" เหมือนเดิม แต่เขารู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในสิบกว่าปีข้างหน้า รู้ว่าอีคอมเมิร์ซจะมา รู้ว่าน้ำดื่มบรรจุขวดจะเป็นสงคราม รู้ว่าไลฟ์สตรีมกับวิดีโอสั้นจะเปลี่ยนโลก รู้ว่าที่ดินแปลงไหนจะขึ้นราคา

เรื่องเดินจากโรงงานบรรจุกระป๋องในต่างจังหวัด ไปสู่บริษัทน้ำดื่ม ไปสู่แพลตฟอร์มออนไลน์ ไปสู่อสังหาริมทรัพย์ และไปสู่เมืองใหญ่ ความสะใจไม่ได้มาจากการด่ากลับ แต่มาจากการที่คนที่เคยดูถูกเขาค่อย ๆ รู้ว่าตัวเองมองใครผิด