ทะลุมิติวันสิ้นโลก: สร้างสุดยอดเซฟเฮาส์พร้อมโกดังเสบียงหมื่นล้าน

เมื่อดาวเคราะห์สีน้ำเงินเผชิญกับมหาภัยพิบัติ "พายุยุคน้ำแข็ง" อุณหภูมิทั่วโลกดิ่งฮวบติดลบหลายสิบองศา มนุษยชาติกว่า 95% ต้องสังเวยชีวิตให้กับความหนาวเหน็บและความหิวโหย!

ในชาติที่แล้ว 'จางอี้' ชายหนุ่มผู้มีจิตใจเมตตา เลือกที่จะแบ่งปันเสบียงอันน้อยนิดเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น แต่ผลตอบแทนที่เขาได้รับ... กลับเป็นการถูกเพื่อนบ้านและผู้หญิงที่เขาหลงรัก หักหลังและรุมสังหารอย่างโหดเหี้ยมเพื่อแย่งชิงอาหาร!

ทว่าสวรรค์ยังเมตตา จางอี้ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งและพบว่าตัวเองเกิดใหม่ย้อนเวลากลับมาก่อนวันสิ้นโลก 1 เดือนเต็ม! แถมการเกิดใหม่ครั้งนี้ เขายังปลุกพลัง 'มิติช่องว่าง' ที่สามารถกักเก็บของได้ไม่จำกัดและหยุดเวลาสิ่งของข้างในได้!

เมื่อความใจดีใช้ไม่ได้ผลในยุคเสื่อมทราม ชาตินี้เขาจึงขอใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง! ขาดแคลนเสบียงงั้นเหรอ? เขาจัดการกู้เงินก้อนโต สั่งโต๊ะจีนห้าดาวนับพันโต๊ะ และวางแผนสูบเสบียงมูลค่าหลายหมื่นล้านจากโกดังสินค้ายักษ์ระดับโลก! กลัวที่อยู่ไม่ปลอดภัย? เขาจ้างบริษัทระดับโลกเนรมิตห้องชุดธรรมดา ให้กลายเป็น 'สุดยอดเซฟเฮาส์' ป้อมปราการเหล็กกล้าที่ไม่มีใครเจาะผ่านได้!

เมื่อวันสิ้นโลกมาเยือนอีกครั้ง... ในขณะที่คนอื่นต้องตัวสั่นงันงก หิวโซจนยอมขายวิญญาณแลกกับเศษขนมปัง จางอี้กลับนั่งจิบไวน์แดง กินชาบูหม่าล่า และใช้ชีวิตอย่างสุขสบายราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์

แม่ดอกบัวขาว: "จางอี้ ขอแค่ให้ฉันเข้าไปหลบหนาวในบ้านนาย ฉันยอมเป็นแฟนนายเลยนะ!"

ลูกเศรษฐีตกอับ: "จางอี้! ฉันยอมยกเงินเก็บทั้งชีวิตให้แกเลย แลกกับข้าวแกแค่กล่องเดียว!"

เพื่อนบ้านนรก: "จางอี้! แกมีของกินเยอะขนาดนั้น ต้องแบ่งให้พวกเราสิ อย่าเห็นแก่ตัวนักเลย!"

จางอี้มองดูสวะพวกนี้ที่เคยกินเลือดกินเนื้อเขาในชาติที่แล้ว ผ่านหน้าจอวงจรปิดของเซฟเฮาส์ ก่อนจะแสยะยิ้มเย็นชา...

"พวกแกจะตายห่าก็เรื่องของพวกแกสิ! เสบียงของฉัน... ต่อให้เอาไปโยนให้หมากิน ก็ไม่มีวันกระเด็นตกถึงท้องพวกแกหรอก!"