เมื่อตระกูลเกลียดชัง ฉันจึงไปเป็นฮูหยินของท่านพญายม

นิยายสายไสยศาสตร์ปราบผี + มีคู่พระนาง + แนวตามง้อเมียจนเข้าขั้นเผาศพตัวเอง

พระเอก:เฟิงจิ้น นางเอก:เสิ่นเยว่พั่ว

ในวันที่ฝนฟ้าคะนองกลางเมืองหลวงเสิ่นเยว่พั่วใช้กระบี่เรียกสายฟ้าฟาดลงมาจนตัวเองกลายเป็นประเด็นร้อนในโลกโซเชียลแถมยังถือโอกาสงมเอาชายหนุ่มรูปงามที่โชกไปด้วยเลือดขึ้นมาจากข้างบ่อน้ำร้างอีกต่างหาก

ยังไม่ทันได้รู้ว่าพ่อหนุ่มคนนี้เป็นใครตระกูลเสิ่นมหาเศรษฐีแห่งเมืองหลวงก็ตามหาตัวเธอจนเจอ ปรากฏว่าเธอคือลูกสาวเศรษฐีที่ถูกลักพาตัวไปเมื่อหลายปีก่อน

หลังจากลงจากเขา พี่ชายทั้งสองผู้เป็นดั่งโอรสสวรรค์ต่างคอยปกป้องคุณหนูที่พวกเขาเก็บมาเลี้ยงไว้ด้านหลังอย่างแน่นหนา

“อวี่โหรว ร่างกายอ่อนแอขวัญอ่อน เธอถอยห่างจากน้องหน่อย”

เสิ่นเยว่พั่วหัวเราะหึ ได้เลยในเมื่ออยากให้ห่าง เธอก็จะห่างให้

เมื่อตระกูลเสิ่นตกอยู่ในวิกฤตอาถรรพ์ร้ายแรงที่แก้ไม่ตกมานับร้อยปี ในตอนที่ปรมาจารย์คนแล้วคนเล่าต่างพ่ายแพ้กลับไป—

เสิ่นเยว่พั่วกลับเหยียบย่ำกองเถ้ายันต์เดินเข้าไปกลางจุดกำเนิดอาถรรพ์กำไลหยกเปล่งประกายวับวาว เธอเอ่ยปากท่องคาถา “วันนี้ข้าขอใช้ร่างกายนี้ทำลายสิ่งชั่วร้ายและตัดขาดวาสนาสายเลือด!”

ยามที่พลังวิญญาณเหือดแห้ง เธอกัดปลายนิ้วป้ายลงบนกำไลหยก “ใช้แสงทั้งสามเป็นสื่อใช้ธาตุทั้งห้าเป็นพยานขอยืมวิชาปราบมารขององค์จักรพรรดิ หากผิดคำสาบานขอรับทัณฑ์สายฟ้า!”

เสียงตอบรับทุ้มต่ำดังขึ้นจากในกำไล “อนุญาต!”

เสิ่นเยว่พั่วเคยคิดว่าวิถีที่ตนบำเพ็ญคือไร้รักตัดขาดทุกความรู้สึกไม่ให้สิ่งใดมารบกวนจิตใจ

ทว่าต่อมาชายคนนั้นในชุดฉลองพระองค์จักรพรรดิเกล้าผมด้วยปิ่นหยก ใบหน้างดงามแปลกตาภายใต้แสงไฟสีน้ำเงินหม่น

เขาก้าวเดินเข้ามาช้าๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟังเอ่ยขึ้นว่า

“เสิ่นเยว่พั่ว ข้าขอใช้ปรโลกเป็นสินสอดใช้เปลวเพลิงแห่งความพินาศเป็นสื่อกลาง หวังให้เจ้าเป็นภรรยาของข้าทุกภพทุกชาติไป”