เกิดใหม่ครานี้ข้าขอเมินสำนักเดิม แต่ทำไมทุกคนถึงมากองอยู่แทบเท้าข้ากันล่ะ?

ชาติที่แล้ว ไป๋อิง ทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายเพื่อสำนักอาจารย์ ทว่ากลับถูกรังเกียจเดียดฉันท์สารพัด

อาจารย์ ชิงชังนาง เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องทอดทิ้งนาง ซ้ำร้ายยังถึงขั้นผ่าเอาลูกแก้วทอง ของนางไปเพื่อศิษย์น้องหญิงเล็ก คนใหม่ ทำให้นนางต้องตายตาไม่หลับ

ชาตินี้ นางตัดขาดสายใยรัก หันหลังให้ผู้คนทั้งหมด

ทว่าเหตุใดเหล่าผู้คนที่เคยอยู่สูงส่งเทียมฟ้าเหล่านั้น กลับพากันคุกเข่าอยู่เบื้องหน้านาง เพื่ออ้อนวอนขอการอภัย

ไป๋อิง ปรายตามองคนกลุ่มนั้นด้วยความเย็นชา

"ดวงใจที่ตายไปแล้ว จะฟื้นคืนกลับมาได้อย่างไร?"

นางไม่มีวันให้อภัย