กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
สิบปีเต็มที่ฉันต้องดิ้นรนแทบกระอักเลือดในวันสิ้นโลก แย่งเศษขนมปังเน่า กินเปลือกไม้ เคี้ยวรากหญ้า กระทั่งดินยังต้องกลืนลงคอเพื่อประทังชีวิต! สุดท้ายเป็นไงน่ะเหรอ? ฝนกรดเทกระหน่ำชะล้างร่างจนตายอนาถ... แต่พอลืมตาขึ้นมาอีกที อ้าว เฮ้ย! นี่มันเตียงนอนนุ่มฟูในห้องพักตัวเองเมื่อสิบปีก่อนไม่ใช่เรอะ?!
ฉันย้อนเวลากลับมาก่อนที่โลกจะพังพินาศในอีกสามเดือนข้างหน้า! พอกดเปิดโทรศัพท์ดูยอดเงินในบัญชี หัวใจแทบหยุดเต้น... ยี่สิบเอ็ดร้อยล้านหยวน! ชาติก่อนฉันโง่ปล่อยให้ตัวเลขสองพันกว่าล้านนอนนิ่งกลายเป็นเศษกระดาษไร้ค่า แต่ชาตินี้ฝันไปเถอะ ฉันจะเผาผลาญมันให้เหี้ยนทุกสตางค์!
เงินพร้อมแล้ว มีที่เก็บไหม? สบายมาก! จี้หยกมรดกประจำตระกูลของคุณแม่พอกรีดเลือดใส่ปุ๊บก็กลายเป็นมิติลึกลับขนาดเท่าสนามฟุตบอลสิบสนาม แถมยังหยุดเวลาของสดได้เป๊ะปัง ของร้อนใส่ไปยังไง ดึงออกมาก็ควันฉุยอยู่อย่างนั้น!
ตัดผมสั้นให้คล่องตัว สตาร์ทรถฮัมเมอร์คู่ใจ แล้วบึ่งไปเช่าโกดังลับทันที! มีใครเปิดห้างแล้วมาเดินตลาดค้าส่งไหม? ไม่มีหรอก แต่ฉันนี่ไง! ข้าวสารพันกระสอบ? เอามา! แป้งสาลีทุกชนิด? กวาดมาให้หมด! น้ำมันพืช เกลือ น้ำตาล เครื่องเทศ อาหารสำเร็จรูป ขนมขบเคี้ยว? เหมาโรงงานไปเลยสิคะ รออะไร!
สิบปีในนรกนั่นสอนฉันว่า... ถ้าไม่มีของกินแกก็เป็นได้แค่อาหาร แต่ถ้ามีทั้งเงิน มิติวิเศษ แถมดีกรีอดีตศิษย์ฆราวาสวัดเส้าหลินที่พร้อมซัดหน้าทุกคนล่ะก็? วันสิ้นโลกนรกแตกแค่ไหน ฉันคนนี้ก็จะนอนแทะน่องไก่ดูพวกแกแย่งเศษอาหารกันให้ดู!