กำลังเปิดหนังสือ
เจ็ดปีมีลูกสาวเจ็ดคน ห้าคนแรกถูกย่าขายทิ้ง สองคนที่เพิ่งคลอดก็โดนหมายหัวต่อ ด็อกเตอร์เกษตรทะลุมิติมาสวมร่างแม่ ขอตบแม่ผัว ตบน้องผัว แยกบ้าน แล้วปลูกให้ทั้งหมู่บ้านรวย!
ฉันชื่อหลินหว่านซิน ด็อกเตอร์สถาบันวิทยาศาสตร์การเกษตร อายุสามสิบกว่า ไม่เคยแม้แต่จับมือผู้ชาย ตั้งใจว่าจะอุทิศทั้งชีวิตให้แปลงทดลอง
แต่ลืมตามาอีกที...ฉันกำลังคลอดลูก!
ปฏิทินบนผนังบ้านดินร้าว ๆ เขียนว่า 12 มีนาคม 1981 ส่วนยายแก่ปากไส้กรอกจมูกเชิดที่กดไหล่ฉันอยู่ ตะโกนว่า "รีบเบ่งหลานชายออกมาให้ข้า!" ฉันจำได้ทันที นี่คือนิยายที่ฉันเพิ่งอ่านจบ และหลินหว่านซินชื่อเดียวกับฉันในเรื่อง คือเมียที่แต่งงานเจ็ดปี คลอดสามท้อง ได้ลูกสาวเจ็ดคน ห้าคนแรกถูกย่าเอาไปขายจนไม่มีใครรอดถึงวัยสาว สองคนสุดท้ายถูกจับกดถังฉี่ต่อหน้าแม่ แล้วตัวแม่เองก็ถูกผลักตกแม่น้ำตายอย่างเงียบ ๆ
แล้วฉันทะลุมาตอนไหนน่ะเหรอ? ตอนกำลังคลอดแฝดสองคนสุดท้ายนั่นแหละ
คนเดิมยอมก้มหน้ามาเจ็ดปี แต่ฉันไม่ใช่เธอ ใต้หมอนมีกรรไกร ในหัวมีวิชามวยจากชมรมสมัยมหา'ลัย ใครจะแตะลูกฉันก็ต้องข้ามศพฉันไปก่อน แม่ผัวต้องการหลานชายจนตาแดงก่ำ ยังเอาเงินสิบหยวนไปพนันกับชาวบ้านไว้ด้วย พอเปิดผ้าห่อเด็กเจอแต่หลานสาว สายตาที่มองมาก็เหลือแต่ความอำมหิต...
ศึกนี้เพิ่งเริ่มต้น และคนที่ต้องเตรียมตัวเจ็บไม่ใช่ฉันแน่!