กำลังเปิดหนังสือ
พี่ชายแท้ ๆ ใส่ยาในแกงไข่ ยกน้องสาวให้ลูกชายผู้อำนวยการโรงงาน แลกงานประจำให้เมีย! เธอตื่นมาคว้ามีดทำครัว บีบให้เซ็นคำสารภาพทั้งสามคน แถมมีซูเปอร์มาร์เก็ตสามชั้นติดตัว
ฉันคือ อวี๋หว่านชิง ทายาทเศรษฐีแห่งศตวรรษที่ 21 ผู้ต้องดิ้นรนแทบตายกว่าจะแงะมรดกหมื่นล้านออกจากมือพ่อแม่ที่ไม่เคยรักฉันเลยสักวัน แล้วฉันได้อะไรตอบแทนจากการไปปีนเขาคุนหลุน? บาดเจ็บสาหัสหลังจัดการพวกนินจาที่คิดทำลายชีพจรมังกรของแผ่นดิน... แล้วลืมตาขึ้นมาอีกทีในปี 1968
ทักทายแรกของยุค 60 คืออะไรน่ะเหรอ? หน้าหมูเหม็นเหล้าของลูกชายผู้อำนวยการโรงงานเหล็กที่กำลังจะโน้มลงมาจูบ ส่วนคนที่จัดฉากให้ก็คือพี่ชายคนรองกับพี่สะใภ้ของร่างนี้เอง วางยาในแกงไข่ ยกน้องสาวให้คนอื่น เพียงเพื่อแลกให้เมียได้บรรจุเป็นพนักงานประจำกับตัวเองได้เลื่อนขั้น เจ้าของร่างเดิมแพ้ยาจนสิ้นใจไปแล้ว เหลือแต่ฉันที่ตื่นมาพร้อมอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก
ฉันเลยทำในสิ่งที่ควรทำ ถีบ ตบ จับมัด แล้วถือมีดทำครัวยืนยิ้มให้ทั้งสามคนเซ็นคำสารภาพ พี่ชายร้องว่า "ลืมแล้วเหรอว่าพี่เคยรักเธอแค่ไหน" ก็ดี งั้นน้องขอตอบแทนความรักนั้นสักแผลหนึ่งแล้วกัน
ยังดีที่ชาตินี้ฉันได้แม่ที่ถือไม้กวาดไล่ตีคนชั่วได้ทั้งบ้าน ได้พ่อที่ยื่นคำขาดให้ลูกเนรคุณเลือกระหว่างแยกบ้านกับไปเจอตำรวจ และได้พี่ชายอีกสองคนที่พร้อมถอดรองเท้าฟาดหน้าแทนน้องสาว ส่วนรางวัลจากชีพจรมังกร? ซูเปอร์มาร์เก็ตสามชั้นที่หยิบของแล้วเติมกลับเองไม่มีวันหมด ซ่อนอยู่ในปานรูปมังกรใต้ไหปลาร้า
แต่ดูเหมือนพี่สะใภ้ยังไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ จะพาสามีไปเป็นเขยแต่งเข้า ให้หลานทั้งสองเปลี่ยนไปใช้แซ่ของบ้านตัวเอง ส่วนลูกชายผู้อำนวยการก็ยังไม่ได้ชดใช้ให้สาสม... ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้รีบ บัญชีนี้ยังคิดไม่จบหรอก