ท่านประธานเฮ่อ เมียหย่าแล้วเอาลูกหนีไป ชีวิตนี้คุณเลยหมดสิทธิ์แม้แต่จะแต่งงานใหม่กับเธอ

[พ่อทอดทิ้ง ลูกสาวเหลือรอด + หย่าร้างและหายตัวไป + การทรมานในตอนแรก ความพึงพอใจในภายหลัง]

ตลอดห้าปีของการแต่งงาน เหอฉีเชื่อว่าลูกสาวของเขาตายไปแล้ว แต่ในความเป็นจริง หนิงจืออี้ได้พาเธอไปต่างประเทศแล้ว หนิงจืออี้แต่งงานกับเหอฉีด้วยหัวใจทั้งหมด เชื่อว่าเขาจะปฏิบัติต่อเธอแตกต่างออกไป ว่าเธอและลูกสาวจะทำให้หัวใจที่เย็นชาของเขาอบอุ่นขึ้น แต่ในวันที่ลูกสาวของเธอได้รับการช่วยชีวิตอย่างสำเร็จ เธอพบว่าสามีของเธอซึ่งไม่เคยเหยียบย่างเข้าไปในห้องฉุกเฉินเลย กำลังดูแลน้องสะใภ้ที่กำลังตั้งครรภ์และเป็นม่ายอยู่ ปรากฏว่าเขาไม่ได้เย็นชาโดยเนื้อแท้ เพียงแต่คนที่ทำให้เขาอ่อนโยนได้ไม่ใช่เธอและลูกสาวของเธอเท่านั้น ห้าปีของการแต่งงาน ห้าปีแห่งความสงสารตัวเอง

ทั้งหมดเป็นเรื่องตลก! ด้วยความเสียใจ หนิงจืออี้จึงหย่ากับเขา ทิ้งพ่อของเธอและเก็บลูกไว้กับเธอ พาพวกเขาไปยังประเทศที่ห่างไกล จนกระทั่งหนิงจืออี้ก้าวขึ้นจากแม่บ้านที่ถูกดูถูกเหยียดหยามไปสู่จุดสูงสุดในวงการแพทย์ จนกระทั่งชายผู้ประสบความสำเร็จมากมายต่างมาจีบเธอ เหอฉีถึงได้รู้ว่าหนิงจืออี้ไม่ต้องการเขาอีกต่อไปแล้ว ชายผู้เย็นชาและห่างเหินผู้นั้น ดวงตาแดงก่ำ ดึงหนิงจืออี้เข้ามากอดแน่นพลางกัดฟันพูดว่า “ภรรยาที่รัก เรามามีลูกอีกคนเพื่อชดเชยกันเถอะ ตกลงไหม?” ลูกสาวของพวกเขาเกาะขาของหนิงจืออี้ไว้แน่น พูดอย่างน่ารักว่า “ลุงใจร้าย ปล่อยแม่หนูเถอะ หนูพอสำหรับแม่แล้วค่ะ~”