เกิดใหม่ยุค 80: สามีนายทหารสุดแกร่งเกินต้าน

ชาติก่อนฉัน ‘ลู่หวินเซียง’ โง่งมยอมให้ลูกพี่ลูกน้องสายแม่พระดอกบัวขาวสูบเลือดสูบเนื้อ ทั้งฮุบงาน แย่งโควตามหาวิทยาลัย แถมผลักไสฉันไปตกระกำลำบากในชนบทจนหมดโอกาสมีลูก ซ้ำร้ายพอกลับมา สามีที่คิดว่ารักนักหนากลับแอบไปมีลูกลับๆ กับยัยนั่น! ปากบอกว่า "ฉันทำเพื่อเธอนะ เธอควรสำนึกบุญคุณฉัน" ...สำนึกกะผีสิ! ฉันตรอมใจจนกระอักเลือดตายด้วยความแค้น!

พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที สวรรค์มีตา ส่งฉันย้อนเวลากลับมาตอนอายุสิบแปด ในจังหวะที่ยัยพี่สาวจอมเสแสร้งกำลังออกคำสั่งให้ฉันยกตำแหน่งงานในโรงงานให้คนอื่นหน้าตาเฉย คิดว่าฉันคนเดิมจะยอมงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ! ฉันประเคนฝ่ามือฟาดหน้าสวยๆ ไปสองฉาดติด ก่อนจะถีบยอดอกกระเด็นไปอีกหนึ่งที บุญคุณอะไรนั่น เอาคืนไปให้หมดเลยนะจ๊ะ!

แต่เดี๋ยวก่อน... ยุค 80 ที่ข้าวยากหมากแพง อาทิตย์หนึ่งได้กินเนื้อสักมื้อก็หรูแล้ว คนลิ้นทองคำอย่างฉันจะอดตายไหม? ทันใดนั้น [ติ๊ง! ระบบสั่งสมบุญกุศลเปิดใช้งาน!] โอ้ว สวรรค์ไม่ทอดทิ้ง มีห้างสรรพสินค้าอาหารทิพย์รสเลิศ แค่ทำความดีก็ได้แต้มแลกอาหาร! ฉันก็นึกว่าจะให้ไปกวาดถนนช่วยคนแก่ ที่ไหนได้... ภารกิจแรกคือให้ไป ‘จับสายลับกู้ชาติ’ เนี่ยนะ?!

เอาวะ ของกินมันล่อตาล่อใจ! เมื่อกดใช้ของขวัญมือใหม่ ‘กายทองคำคงกระพัน’ ร่างกายฉันก็แข็งแกร่งประดุจคอนกรีตเสริมเหล็ก ฉันพุ่งเอาหัวโหม่งสายลับจมมิดติดกำแพงไปสองคนถ้วน พร้อมกับช่วยชีวิต ‘จี้หมิงจิ่ง’ ผู้การกรมสุดหล่อที่อายุน้อยที่สุดในเขตทหารเอาไว้ได้พอดิบพอดี ได้ทั้งแต้มบุญ ได้ทั้งอาหารวิเศษ แต่ทำไมสายตาคมกริบของท่านผู้การถึงจ้องมองฉันเหมือนกำลังจะกลืนกินฉันเข้าไปทั้งตัวแบบนี้ล่ะ?!

ส่วนอดีตแฟนสารเลวที่แอบเอาตำแหน่งงานฉันไปยกให้คนอื่นน่ะเหรอ? หึ ในเมื่อชอบตัดสินใจแทนคนอื่นนัก ฉันก็เดินเข้าห้องผู้อำนวยการโรงงาน แล้วยื่นใบลาออกแทนเขาซะเลย สะใจชะมัด! ชาตินี้ใครมาร้าย ฉันจะสนองคืนให้สาสมเป็นร้อยเท่า ใครหน้าไหนคิดจะมาสั่งสอน... มาเจอกระโหลกเหล็กกับหมัดหนักๆ ของฉันก่อนเป็นไง!