บันทึกเวทมนตร์ของมนุษย์หัวหมา

รูเกอร์กำลังหงุดหงิดงุ่นง่าน เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าช่วงนี้ตัวเองเริ่มขนร่วงอีกแล้ว แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเลย

ประตูสู่โลกเหนือธรรมชาติตำลังเปิดกว้างรอรับเขาอยู่ เขาจะต้องกลายเป็นจอมเวทผู้ทรงพลังให้ได้ จากนั้นจะเสกให้ตัวเองมีเกล็ดงอกขึ้นมาปกคลุมไปทั้งตัว เอาให้เหมือนกับเจ้ามังกรทะลวงดิน 28 กรงเล็บที่ทั้งน่ารำคาญและน่าสะพรึงกลัวตัวนั้นไปเลย

ในยามว่าง เขามักจะเผลอฝันหวาน ฝันว่าตัวเองหลุดพ้นจากการมีหัวเป็นหมาหน้าเป็นหมา แล้วกลับคืนสู่ร่างมนุษย์อันแสนสะอาดสะอ้าน

แถมยังแอบจินตนาการอยู่บ่อยๆ ว่าหน้าผากที่ขนใกล้จะล้านเลี่ยนของตัวเอง จะมีเขาโค้งบิดงอเรียวยาวแบบเดียวกับพวกปีศาจชั้นสูงงอกทะลุขึ้นมา แต่นั่นมันก็ไม่ได้ทำง่ายไปกว่าการเสกเกล็ดให้งอกออกมาเลยสักนิด

พวกมังกรยักษ์ในตำนานและเผ่าพันธุ์ปีศาจอันทรงพลังทั้งหลาย เมื่อเติบโตเต็มวัยก็จะสามารถจำแลงกายเป็นร่างมนุษย์ได้โดยธรรมชาติ ใช่... มันคือเส้นทางอ้อมโลกวงเบ้อเริ่ม เพียงเพื่อจะได้กลับไปเป็นมนุษย์อีกครั้ง เพื่อบอกลาร่างมนุษย์หัวหมาเหม็นหึ่งที่เอาแต่ขนร่วงไม่รู้จักจบจักสิ้นร่างนี้เสียที

อย่างน้อยที่สุด... ในตอนเริ่มต้น เขาก็คิดเอาไว้แบบนั้นแหละ