เมื่อครอบครัวตัวร้ายแอบอ่านใจข้า ชะตาชีวิตเลยเปลี่ยนไป!

หยุนเซิงเซิงทะลุมิติเข้ามาในหนังสือ กลายเป็นเด็กน้อยปัญญาอ่อนวัยสามขวบที่ยังพูดไม่ได้ในเนื้อเรื่อง

ทั้งครอบครัวล้วนเป็นตัวร้ายใจอำมหิต หาวิธีรนหาที่ตายสารพัด สมฐานะคู่เปรียบเทียบกับครอบครัวนางเอกอย่างพอดิบพอดี

หยุนเซิงเซิงชาชินไปทั้งร่าง มีความทุกข์ระทมแต่เอ่ยปากบอกใครไม่ได้

ทว่ากลับไม่รู้เลยว่าคนทั้งบ้านสามารถได้ยินเสียงในใจของนางได้

ท่านพ่อของนางจิตใจเหี้ยมโหด ฆ่าคนฝังศพหรอกหรือ? ผลปรากฏว่าคนผู้นั้นยังมีชีวิตอยู่ดีแถมยังมาร่วมหุ้นทำธุรกิจกับท่านพ่อเสียอีก

ท่านแม่ของนางวิกลจริตไร้มนุษยธรรม ใส่ยาพิษลงในสำรับอาหารหรอกหรือ? ผลปรากฏว่าอาหารที่ท่านแม่ทำกลับยิ่งนับวันยิ่งอร่อยขึ้นเรื่อยๆ ทุกบ้านต่างพากันเข้าแถวรอจ้างให้นางไปทำสำรับอาหาร

พี่สาวคนโตนึกรังเกียจที่พี่เขยสอบขุนนางไม่ผ่านหลายปี โวยวายขอหย่าแถมยังตีแม่สามีจนตายหรอกหรือ? ผลปรากฏว่าพี่สาวคนโตกลับตื่นแต่เช้าจรดค่ำเพื่อหาเงินมาส่งเสียให้พี่เขยร่ำเรียนหนังสือ

พี่สาวคนรองทำร้ายท่านซื่อจื่อจนบาดเจ็บสาหัส แถมยังโยนเขาไปในป่ารกร้างเพื่อให้หมาป่ากินหรอกหรือ? ผลปรากฏว่าพี่สาวคนรองกลับแบกคนผู้นั้นกลับบ้านแถมยังปรนนิบัติพัดวีเป็นอย่างดี

พี่สาวคนสามขโมยเงินหนีตามชู้รักหน้าขาวไป แล้วถูกขายเข้าหอโคมเขียวหรอกหรือ? ผลปรากฏว่าพี่สาวคนสามกลับตอนชู้รักหน้าขาวจนกลายเป็นขันที แถมยังได้เข้าวังหลวงอีกต่างหาก

พี่สาวคนสี่ปลอมตัวเป็นชายเข้าค่ายโจรปล้นชิงบ้านเรือน แล้วถูกตัดหัวประจานหรอกหรือ? ผลปรากฏว่าพี่สาวคนสี่กลับปลอมตัวเป็นชายเข้าค่ายทหาร สร้างผลงานความชอบครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ก่อนผู้คนต่างเยาะเย้ยว่า: รองตระกูลหยุนไม่มีบุตรชาย ต้องไร้ทายาทสืบสกุลอย่างแน่นอน

ภายหลังผู้คนต่างพากันสอพลอกราบกราน: บุตรสาวของใต้เท้าหยุนแต่ละคนล้วนมีอนาคตไกล ยิ่งใหญ่เกรียงไกร หนึ่งคนเทียบเท่าบุตรชายสิบคน ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง!

ห้าบุปผางามแห่งตระกูลหยุน สี่พี่สาวต่างมีเจ้าของกันหมดแล้ว เหล่าแม่สื่อจึงรีบพุ่งเป้าไปยังก้อนทองคำหอมหวลตัวน้อยที่อายุน้อยที่สุด จนธรณีประตูแทบจะถูกเหยียบจนพัง

เยี่ยนสือจิ่นกุมมือของหยุนเซิงเซิงไว้แล้วเอ่ยให้นางดูว่า: "ข้าเตรียมกระถางดอกไม้ประดับอัญมณีห้าสีฝังด้ายทองหยกขาวไว้ให้เจ้า..."

หยุนเซิงเซิง: "..."