ผมรับเลี้ยงเด็กสาวในวันสิ้นโลกสุดแปลก

ผมรับเลี้ยงเด็กสาวในวันสิ้นโลกสุดแปลก ลืมตาตื่นขึ้นมา คุณก็พบว่าตัวเองถูกส่งข้ามโลก! ทุกคนถูกจับโยนลงมาในดินแดนเยือกแข็งอันแสนหฤโหด โดยเริ่มต้นจากการสุ่มได้รับที่หลบภัยเลเวล 1 ไม่เพียงแต่ต้องทนกับอุณหภูมิที่ติดลบถึง 30 องศาเซลเซียสเท่านั้น แต่ยังต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดสุดสะพรึงที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืดมิด! ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังยอมทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองเพื่อแลกกับขนมปังขึ้นราเพียงชิ้นเดียว หรือต้องนอนสั่นเทาด้วยความหนาวเหน็บเพื่อแลกกับเศษไม้แค่สองท่อน... ลู่เฉิน กลับกำลังจ้องมองไปยังสิ่งก่อสร้างลับระดับ SSS สีชมพู... 'เมดคาเฟ่' อย่างครุ่นคิด แม้ว่ามันจะไม่สามารถผลิตทรัพยากรใดๆ ได้ แต่มันกลับมีสกิลสุดโกงอย่างการ 'ทำสัญญาจ้าง' ? เพิกเฉยต่อระยะทาง เทเลพอร์ตบังคับข้ามมิติ และรับประกันความจงรักภักดีแบบร้อยเปอร์เซ็นต์งั้นเหรอ? ... "ลู่เฉิน ได้โปรดเอาอะไรให้ฉันกินหน่อยเถอะ ฉันจะหนาวตายอยู่แล้ว!" "ลู่เฉิน เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเรา ให้ฉันเข้าไปผิงไฟข้างในเถอะนะ!" ลู่เฉินมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นดาวโรงเรียนผู้เคยหยิ่งผยองและเข้าถึงยาก กำลังยืนตัวสั่นงันงกอยู่ท่ามกลางลมหนาว ในขณะที่ตัวเขากำลังนั่งอยู่บนโซฟาหนังในห้องที่อุณหภูมิคงที่ 26 องศาเซลเซียส กินปูคิงแคร็บนึ่งร้อนๆ โดยมีรุ่นพี่สาวสุดสวยในชุดเมดลูกไม้สีขาวดำคอยป้อนถึงปาก "อยากเข้ามางั้นเหรอ? เซ็นสัญญาเป็นทาสรับใช้ตรงนี้ก่อนสิ!" (คำโปรยยังอธิบายความสนุกได้ไม่หมด โปรดติดตามอ่านต่อเพื่อดูว่าพระเอกของเราจะสร้างอาณาจักรเมดในวันสิ้นโลกได้อย่างไร